tag:blogger.com,1999:blog-20404899896711164602009-11-15T01:59:59.463+01:00სხვების “დალაგებული”, “სუფთა” “არსებობა” მაბნევს...Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.comBlogger267125tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-57951865923218252952009-11-14T01:24:00.005+01:002009-11-14T03:25:36.962+01:00ახლა 6 წლით უკან რომ დავბრუნდე, აღმოვჩნდები ჩემს უბანში, გამზადებული, ჩემოდანზე ჩამომჯდარი და საოცრად აღელვებული იმით, რომ ჩემი უახლოესი მეგობრის დაბადების დღეს დავამთხვიე ფრენა და მაშინდელი crush-ს ვერ დავემშვიდობე. (ლოლ, ორგან რომ შეგეშლება სიტყვა და სხვანაირად დაწერ, ესე იგი რაღაც ვერაა კარგად :D ავტ. შენიშვნა :D)<br /><br /><br />მას შემდეგ მრავალმა წელმა განვლო :D<br /><br />ახლა ის უბანი ორმაგად მეზიზღება და ჩასვლისას ყველანაირად ვცდილობ, იქ არ მივიდე ხოლმე. <br />ის crush ღრმა წარსულსა და ამოუცნობ ფენომენთა რიცხვს მიეკუთვნება...<br />ჩემი უახლოესი მეგობარი 26-ის გახდა და უკვე ექვსჯერ მოვაკლდი მაგის დაბადების დღეს. :s <br /><br /><br />ძალიან, უგონოდ ბევრი რამე შეიცვალა, ჩემი ჩათვლით, ერთი რამის გარდა: იმ დღეს ვიცოდი, რომ როგორც კი მოვრჩებოდი აქ ჩემს საქმეს, ეგრევე დავბრუნდებოდი... დღესაც ეგრე ვფიქრობ... არ ვიცი, 3 წლის მერე რა აზრზე ვიქნები, მაგრამ 6 წელი დიდი დროა... 3-მა რაღა უნდა მიქნას? <br /><br />ბევრმა ისეთმა რამემ ჩაიარა ჩემს გარეშე, ბავშვობაში წამითაც რომ ვერ წარმოვიდგენდი. ბევრიც ჩაივლის, მაგრამ ძალიან ბევრი რამ წინ არის კიდევ და იმედია, რომ ვნახავ :)<br /><br /><br /><br /><br />p.s. იმ კვირაში ვიზა უნდა გავიგრძელო. ვგიჟდები გერმანულ ბიუროკრატიაზე :puke:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-5795186592321825295?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-73463040879431812412009-11-11T19:55:00.003+01:002009-11-11T20:17:02.972+01:00ასე 11 წლის ვიყავი როდესაც სისხლის ჯგუფის გასაგებად მომიწია სისხლის გაცემა. თურქეთში მინდოდა წასვლა საზაფხულო ბანაკში და იქ მოითხოვეს. მახსოვს, რომ პავლოვზე ვიყავით სადღაც, ძალიან გაყინულ შენობაში. ექიმმა მოგვახსენა მეორე უარყოფითი აქვსო და თან დანანებით გაიქნია თავი, არ არის კარგი ქალისთვის უარყოფითი რეზუსის ქონაო. რაღაც ბუნდოვნად ამიხსნეს ამას წინათ, რატომ არაა კარგი, მაგრამ მაინც ვერ გავიგე.<br /><br />ნუ, ყველაფერი ჩვეულებრივ იქნებოდა, რომ არა ერთი ფაქტი: ოჯახის ყველა წევრს პირველი დადებითი აქვს. ჰმმ... გასაოცარი კი იყო, მაგრამ ვინაიდან ბევრი სისხლი მაქვს გადასხმული, შეიძლება შეგცვლოდაო. ეს თეორია არ ეხება რეზუსს, იგი წესით მაინც დადებითი უნდა დარჩენილიყო. <br /><br />ჩაიარა ამ ამბავმაც. აგერ 15 წელია ვიცი, რომ მეორე უარყოფითი მაქვს. გუშინ მეორედ მივედი სისხლის გასაცემად და ქვითარზე, რომელიც მომცეს ეწერა წინა ვიზიტის ყველაზე მნიშვნელოვანი მონაცემები: ჰემოგლობინი, წნევა, სიცხე, წონა და მათ შორის ჩემი სისხლის ჯგუფიც: <span style="font-weight:bold;">0 positiv</span>, ანუ პირველი დადებითი!!!<br /><br />ესეც კომპეტენტური ქართველი ექიმები, რომლებიც რეზუსსა და სისხლის ჯგუფსაც კი ვერ ადგენენ სწორად. უცნაური და არასასიამოვნო შეგრძნებაა, როდესაც მთელი ცხოვრება რაღაც ცოდნით იზრდები და თურმე ის არასწორია. ვერ ვეგუები ფრაზას: "პირველი დადებითი", თუმცა ადრინდელი არალოგიკურობა ყოველთვის მიჩენდა სურვილს, შედეგი გადამემოწმებინა და სადღაც გულის სიღრმეში მაინც არ ვიჯერებდი უარყოფით რეზუსს.<br /><br />მერე დავფიქრდი: ვთქვათ, რამე რომ დამმართნოდა, ექიმებს დრო არ ჰქონოდათ ჯგუფის დადგენის და ჩემებს ან მე მეთქვა, რომ მეორე უარყოფითი მაქვს... თუ გადამისხამდნენ პირველ დადებითს ბრმად, კიდევ ჰო, მაგრამ მეორე უარყოფითი რომ გადაესხათ, როგორც ჩემი და შესაბამისად, ყველაზე სასარგებლო ჯგუფის სისხლი, აი, მაშინ ნეტავ, რა მოხდებოდა?<br />(პ.ს. რამდენადაც მახსოვს, პირველ დადებითს ადრე უსხამდნენ ყველას, მაგრამ პირველი დადებითი მხოლოდ პირველ დადებითს იღებს. ახლა თვლიან, რომ ჯობია თავისივე ჯგუფის სისხლი გადაესხას პაციენტს. თუ რამე მეშლება, შემისწორეთ :) )<br /><br /><br />არის სპეციალობები, რომელთა დაუფლებისას უნდა გაითავისო, რომ ისინი საციცოცხლო მნიშვნელობისაა და რომ ზერელე მიდგომა და ერთი პატარა შეცდომაც ხშირად შეიძლება ცუდად დამთავრდეს. ჩემთვის გაუგებარია ექიმების ხროვის არსებობა ქვეყანაში, რომლებიც რბილად რომ ვთქვათ, საკუთარი საქმის აზრზე არ არიან, არ აინტერესებთ და არც ცდილობენ რამე ახალი ისწავლონ. ახალს ვინ ჩივის, ის მინიმუმი მაინც იცოდნენ, რაც აუცილებელია... <br /><br />ვის ხელში ვართ :(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-7346304087943181241?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-37425265994844547872009-11-10T01:43:00.005+01:002009-11-10T02:13:20.369+01:00პრესკრიპტუმი: ზემა მომნატრებია ძალიან. პირველ ალბომს ვუსმენ ახლა და ვაღიარებ, რომ თითქმის ყველა სტროფზე "same here" შეგრძნება მაქვს.<br /><br /><br />ჰოდა, დიდი ბოდიში ყველა გენიალური დეტექტივის ავტორს, მაგრამ არ მაინტერესებს და ვერ ვიტან ამ ჟანრს. არ მიზიდავს მთელი წიგნის განმავლობაში ტვინის ჭყლეტვის პერსპექტივა, თუ ვინ იქნება მკვლელი, რომელიც როგორც ყოველთვის, ყველანაირ ლოგიკას მოკლებული, ყველაზე მოულოდნელი ვინმე აღმოჩნდება ხოლმე. ანუ, დეტექტივებთან მიმართებაში ახალი ლოგიკა ჩამოყალიბდა და ახლა უკვე ყველაზე ბუნჩულას და შეუმჩნეველს თუ დაადებ თითს, ის იქნება უეჭევლი დამნაშავე. boring, boring. <br /><br />მეგონა, ამაზე მეტად ჟანრი არ გამაბრაზებდა, მაგრამ თურმე ჯერ სად ხარ.<br /><br /><a href="http://chaochaotic.blogspot.com/2009/10/5_11.html"><span style="font-weight:bold;">წინა პოსტში წიგნებზე</span></a> დავწერე, რომ My sister's keeper მინდოდა წამეკითხა.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ვისაც ფილმი არ უნახავს და ნახვა უნდა, ან წიგნის წაკითხვას აპირებს, აქ შეწყვიტოს კითხვა: ვასპოილერებ.</span><br /><br /><br />ვიტყვი, რომ ფილმი იყო ძალიან კარგად გადაღებული. ძალიან ბევრიც ვიღნავლე. ფილმი დასრულდა ლოგიკურად. ანუ, კარგი კი იქნებოდა, მთავარი გმირი APL-ისგან განკურნებულიყო, მაგრამ ბოლოს ისეთ სიმპტომებზე იყო საუბარი, რომ ფანტასტიკის სფეროს თუ მიაწერდი მის გადარჩენას. დავრჩი გაბრაზებული სიმსივნეზე ზოგადად. <br /><br />დავიწყე წიგნის კითხვა. არა უშავდა. დიდი ხელოვნების ნიმუში ეგ არ იყო, მაგრამ ცუდადაც არ იკითხებოდა. თან მაინტერესებდა, რამდენად იყო შეცვლილი სცენარი, რადგან ბევრი ნიუანსი საერთოდ სხვანაირად გვხვდება წიგნში. გავედი ბოლოში, მოიგო ანა ფიცჯერალდმა საქმე, ექიმები აღიარებენ, რომ გადანერგვის შემთხვევაშიც ქეითის ორგანიზმი უბრალოდ ვერ გადაიტანს ასეთ ოპერაციას, რომ არაფერი ვთქვათ რემისიაზე... რაღაც მთელი ცრემლთა ფრქვევის ფონზე ვკითხულობ ბოლო გვერდებს და ველი ფილმის ბოლო სცენებს.<br /><br />და უცებ, არ ვიცი ავტორს "a la კრისტი" იდეები დაებადა, თუ რა იყო, მთლიანად შეაბრუნა სცენარი, გამოაცხო ხელოვნურად ავტოკატასტროფა და ქეითის ნაცვლად ანა მოკვდა. ნუ, იქ მერე ქეითს გადაუნერგეს ანას თირკმელი და წიგნი დასრულდა ქეითის ტექსტით: რომ აგერ უკვე 10 წელია რემისიაშია, ბავშვებს ცეკვას ასწავლის, ანა ენატრება, მამა რაღაც პერიოდი გალოთდა, ჯესი პოლიცელი გახდა და ასე შემდეგ. <br /><br /><br />ბრრრრ...<br /><br />იმჰო, ძალიან იაფფასიანი გადაწყვეტა იყო. აი, ძალიან. რაღაც მკითხველის უაზრო გაოცებასა და მოულოდნელობაზე გათვლილი. მთელი წიგნი რომ თითქოს იცი, როგორ მთავრდება(ანუ, პარალელი რომ გავავლოთ დეტექტივთან, როცა გგონია, რომ ნამდვილი დამნაშავის ამოცნობა ძალიან იოლია) და ბოლოს "ვაიმეეე, ეს როგორ დაამთავრა. ამას არ ველოდი. საერთოდ სხვა უნდა მომკვდარიყო" ...<br /><br /><br />bullshit!!! <br />ძალიან, ძალიან გაბრაზებული დავდიოდი 2 დღე. მთელი ისტორია გააფუჭა ქალბატონმა. მართლა ჯობდა, ფილმი მენახა მხოლოდ და ეს წიგნი არ წამეკითხა. ეს ტრაგიკული ისტორიების გადეტექტივება ახალი მოდაა?!<br /><br />წიგნის შემთხვევაში დავრჩი ავტორზე ძალიან გაბრაზებული. :@<br /><br /><br />მორალი ისტორიიდან: არის შემთხვევები, როდესაც ჯობს, ნაწარმოების ეკრანიზაციას დასჯერდე და თავი დაიზღვიო იმედგაცრუებისგან. თუმცა, როგორ უნდა გაიგო, როდის გაგიმართლებს და როდის კიდევ პირიქით?!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-3742526599484454787?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-91040262685147325022009-11-08T22:34:00.006+01:002009-11-09T01:51:03.196+01:00ესე იგი, იმ დიდი შეხლა-შემოხლისა და დაბანაკებების ფონზე, ამ 2 კვირის მანძილზე რომ სუფევდა ყველგან, ვაგრძელებ სვითის დავალებების კეთებას. ვოტ! :D და ვინაიდან ჩემი ბლოგი არ წარმოადგენს დიდი პოპულარობის ზეიმს და არც არავინ ჩათვლის ჩემს პოსტს ღირსად, გაარჩიოს და გააკრიტიკოს, მშვიდად გავატრაკებ. მე რა :D ზე-გველური კომენტარები მიიღება, just, ზე-გველური პასუხი ექნება ჩემგანაც. :D <br /><br />უეჭველი იქნება ის კითხვაც, რატომ წერ მაშინო და ბარემ ვუპასუხებ: იმიტომ, რომ it sucked, ჩემთვის, სუბიექტურად და რადგან ჩემი ბლოგი სუბიექტური ბლოგია და 90% <span style="font-weight:bold;">ჩემი საკუთარი ნაფიქრალისგან</span> შედგება და ვწერ კიდევ იმ უბრალო მიზეზის გამო, რომ მე პოპულარული არ ვარ, არც სკანდალურად მინდა გაპოპულარულება... მნე პოხ. :D<br /><br />რაც შეეხება დავალებას: ჯერ იმას ვიტყვი, რომ ძალიან დაკავებული ვიყავი და კომენტარების წერით არც ისე ვიკლავ თავს. თუმცა, მე თუ მინდა რომ დამიტოვონ feedback, იგივე უნდა გავაკეთო სხვის ბლოგებზეც. ხანდახან უბრალოდ წარმოუდგენელია, რა კომენტარის გაკეთება შეიძლება ამა თუ იმ პოსტზე და ასეთ დროს, არც ვაკომენტებ. ვეცდები, თუკი დრო მექნება და პოსტთან დაკავშირებით აზრიანი სათქმელიც, აუცილებლად გამოვხატო. ორიოდე კომენტარი გავაკეთე, მაგრამ ვთვლი, რომ ეს დავალება მაინც არ შემოიფარგლება 1 კვირით და ასე რომ, ვიმუშავებთ ამ საკითზე. ოღონდ პირობას ვერ დავდებ, რომ მხოლოდ ერთ ბლოგზე დავრჩები :)<br /><br /><br />და ისა: როგორია კარგი ბლოგი? ამაზე ვიფიქრე იმ დღეს. შევავიწროვოთ ხედვის არეალი და ვიკითხოთ: როგორია კარგი ქართული ბლოგი?<br /><br />ისეთი ხომ არა, როდესაც 99% ბლოგის პოსტებისა ზოგადი ხასიათის, სხვა წყაროებიდან დაკოპირებულ, აბსოულუტურად უინტერესო კონტენტს შეიცავს? - აარა მგონია :) google-ის და youtube-ის გამოყენება ყველა ბლოგერმა ისწავლა,yuhuuuu... <br /><br />ისეთი ხომ არა, როდესაც საინტერესო რამეზე წერ, მაგალითად, ხელოვნებაზე. 100% დიდი საიტებიდან აკოპირებ ტექსტიანად. ანუ, შენსას არაფერს უმატებ?- არ მგონია.<br /><br />ისეთი ხომ არა, როდესაც რაღა თქმა უნდა, სხვა წყაროებს მიუთითებ, მაგრამ საკუთარ აზრსაც აყალიბებ მოცემულ თემაზე? წესით, ასეთი თემატური ბლოგი კარგ ბლოგად ითვლება... მაგრამ, არა ქართულ ბლოგოსფეროში...<br /><br /><br />აქ ყველაზე მთავარი და ბლოგერული ბიბლიის 10 მცნებიდან პირველი მცნებაა ზე-პიზდეცბლოგერულ სასტავში გაერთიანება და მერე... უჰ, მერე თუ გინდა სრული სლეობები წერე, მაინც მაგარი იქნები... მერე თუ გინდა, სრული იდიოტობები ჩაიდინე, მაინც "you rule" შინაარსის კომენტარებს დაგიტოვებენ, იმიტომ რომ, შინაური ხარ, ბრატ და რა პონ<span style="font-weight:bold;">ჩ</span>ი? <br /><br />საოცარი სიზუსტით ვუახლოვდებით კაი ბიჭების ბირჟას და "ეს ჩვენი ბრატია" სიტუაციებს, რამდენიმე დღეში რომ "რა ბრატი, ტო... ვაფშე სხვა დვიჟენია იყო რა" ან მსგავსი სახის ფერისცვალებას იღებს ესა თუ ის გარემოება... თუმცა, "ვუახლოვდები<span style="font-weight:bold;">თ</span>" ზმნის არასწორი ფორმა იყო, აშკარად. თავს არ მოვიაზრებ არცერთ გაერთიანებაში. :yeahirule: :D :D პირიქითაც, ვავსებ "პეროიანი" ბლოგერებისგან ათვალწუნებულ ნიშას, რომელსაც პირადი ბლოგის წარმოება ჰქვია. :D I'll be damned :D<br /><br /><br /><br />just relax... relax... and take it easy, kids :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-9104026268514732502?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-53588893192127958842009-11-04T18:25:00.004+01:002009-11-04T18:48:14.488+01:00ჰაჰ, ხანდახან მეც მიმართლებს. :D<br /><br />უფრო სწორად, ბევრს გაუმართლა და მათ შორის მეც.<br />ახალი კანონის მიხედვით იმ სტუდენტებისთვის, რომლებიც ევროკავშირის ქვეყნებიდან არ არიან და წარადგენენ განცხადებას, რომ სემესტრული გადასახადი ფრიად დიდ ფინანსურ სირთულეს წარმოადგენს მათთვის, გადასახადი იხსნება. (აღსანიშნავია, რომ კანონის მიხედვით ყველა უნივერსიტეტს აქვს უფლება, თავად განსაზღვროს, რა სახის შეღავათს შემოიღებს სტუდენტებისთვის, ან საერთოდ შემოიღებს თუ არა.)<br />ხუთშაბათს შევიტანე განცხადება და დღეს წერილი მივიღე, ამ დღეებში ფული დაგერიცხებათო... ეს თანხა წინასწარ გადახდილი მქონდა და ამიერიდან გადახდამდე შემეძლება განაცხადის შეტანა და თუ შემდეგ სემესტრშიც დადებითი პასუხი იქნა, აღარ მომიწევს გადარიცხვა და მერე ლოდინი, როდის დამიბრუნებენ. <br /><br />yuhuuuuuuuuuuuuuu :D<br /><br />მთელი დღეა გიჟურ რეჟიმში ვამოწმებ ანგარიშს. ჯერ არ დევს ფული. მე თან რის პანიკიორშა ვარ, რომ არ ვიფიქრო, ანგარიშის ნომერი ხომ სწორად მივუთითე-მეთქი?! :spy: <br /><br />:D<br /><br />დაჯდება, სად წავა.<br /><br /><br />:happy: :happy:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-5358889319212795884?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-5762246369936613672009-11-01T18:45:00.002+01:002009-11-01T19:18:11.100+01:00<a href="http://bloody-clown.blogspot.com/2009/11/blog-post.html"><span style="font-weight:bold;">გიომ</span></a> იმდენჯერ დამტაგა, რომ just, ტეხავს, ეს რომ არ შევასრულო. თან არა უშავს, 5 წუთის ამბავია და მალე მოვრჩები, იმედია. :D<br />გიო, მეტი ტეგი არ დამანახო, თორემ შეგაჩვენებ :D<br />:*<br /><br /><br /><br /><br />მიყვარს - <span style="font-weight:bold;">რძიანი ყავა ღამის 12 საათზე</span><br />ვოცნებობ - <span style="font-weight:bold;">ზღვაზე</span><br />ვფიქრობ - <span style="font-weight:bold;">სულ</span><br />მძულს - <span style="font-weight:bold;">ტყუილი და იმის შეგრძნება, რომ მიყენებენ</span><br />ვნანობ - <span style="font-weight:bold;">ზომიერად</span><br />კმაყოფილი ვარ -<span style="font-weight:bold;"> ამჟამად, ჩემი ჩაბარებული გამოცდებით და დაკლებული კილოგრამებით :D</span><br />მენატრება -<span style="font-weight:bold;"> მამა</span><br />მსურს - <span style="font-weight:bold;">დასვენება</span><br />მაღიზიანებს - <span style="font-weight:bold;">"პადლიზა" და "მე ყველაფერი ვიცი" ადამიანი</span><br />ვგრძნობ -<span style="font-weight:bold;"> სითბოს</span><br />მეშინია - <span style="font-weight:bold;">ძაღლის, გველის, აბობოქრებული ზღვის, კიბოთი დაავადების.</span><br />ვიცი - <span style="font-weight:bold;">როდის შევტოპო და ღირს თუ არა გატოპვა :D</span><br />არ ვიცი -<span style="font-weight:bold;"> დავალების წერის ნაცვლად პოსტს რატომ ვწერ?</span><br />შემიძლია - <span style="font-weight:bold;">ვიყო საშინლად აუტანელი და საშინლად თბილი</span><br />არ შემიძლია - <span style="font-weight:bold;">პატიება და გაღიმება, როცა არ მეღიმება</span><br />ვმეგობრობ - <span style="font-weight:bold;">ძირითადად, ბავშვობის და კომაროვის დროინდელ მეგობრებთან.</span><br />ვაპატიებ - <span style="font-weight:bold;">ძალიან დიდი ძალისხმევის შედეგად</span><br />ვტირი - <span style="font-weight:bold;">ფილმებზე, წიგნებზე, მულტფილმებზე. რეალში ძალიან იშვიათად.</span><br />ვიცინი - <span style="font-weight:bold;">ძალიან ხშირად</span><br />ვეძებ-<span style="font-weight:bold;"> სიმშვიდეს</span><br />ღირსი ვარ- <span style="font-weight:bold;">გულწრფელობის</span><br />ვკარგავ- <span style="font-weight:bold;">იმას, რაც დასაკარგია</span><br />მშურს - <span style="font-weight:bold;">დიდ მკერდიანი ქალების :D</span><br />ვემალები - <span style="font-weight:bold;">არავის.</span><br />ვემტერები - <span style="font-weight:bold;">ჰმმ... არავის</span><br />მაინტერესებს-<span style="font-weight:bold;"> როგორ მრავლდებიან აფრიკული ჭიანჭველები? :spy:</span><br />არ მაინტერესებს - <span style="font-weight:bold;">ზოგადად, ადამიანების აზრი ბევრ რამეზე, რაც მე მეხება</span><br />მახსოვს - <span style="font-weight:bold;">ჩემი სახლი და ზღვა</span><br />მრცხვენია - <span style="font-weight:bold;">ჩვეულებრივ რისაც რცხვენიათ ხოლმე</span><br />უარვყოფ - <span style="font-weight:bold;">ქალის დაქვემდებარების მეცნიერულად ახსნის მცდელობებს</span><br />ვავადმყოფობ -<span style="font-weight:bold;"> იშვიათად</span><br />ვმალავ - <span style="font-weight:bold;">პირად ნივთებს</span><br />ვინახავ - <span style="font-weight:bold;">ფოთოლს, რომელიც 2003-ში წამოვიღე ჩემი ეზოდან</span><br />მწამს - <span style="font-weight:bold;">ღმერთის არსებობის</span><br />მიკვირს - <span style="font-weight:bold;">ორმაგი სტანდარტებით მცხოვრები ხალხის </span><br />მიხარია -<span style="font-weight:bold;"> როცა ვახსოვარ</span><br />ვჭორაობ - <span style="font-weight:bold;">ხდება ხოლმე :D</span><br />ვდარდობ - <span style="font-weight:bold;">მეგობარზე</span><br />ვამაყობ -<span style="font-weight:bold;"> ჩემი თავით ხანდახან</span><br />ვეფერები - <span style="font-weight:bold;">ბავშვებს და ბავშვობის მეგობრებს სულის ამოხდამდე. ჰო, და გაის და რიჩის</span><br />მსიამოვნებს - <span style="font-weight:bold;">ყურადღება</span><br />მესიზმრება - <span style="font-weight:bold;">აუტანლად ბევრი რამე</span><br />ვეხმარები -<span style="font-weight:bold;"> თუ შემიძლია და მინდა</span><br />ვეწევი - <span style="font-weight:bold;">არაფერს</span><br />მწყინს - <span style="font-weight:bold;">ძალიან მალე</span><br />ვხარჯავ -<span style="font-weight:bold;"> ფულს</span><br />ვღალატობ -<span style="font-weight:bold;"> საკუთარ პრინციპებს, იშვიათად, მაგრამ მაინც</span><br />ვკამათობ - <span style="font-weight:bold;">ვერ ვიტან, მაგრამ მიწევს</span><br />ვუხეშობ - <span style="font-weight:bold;">ზოგადად, ყველასთან :s</span><br />ვუსმენ –<span style="font-weight:bold;"> ამ წუთას Brandi Carlile-Radio-ს Last.fm-ზე</span><br />ვყოყმანობ - <span style="font-weight:bold;">თუკი დიდიხანს დავფიქრდები</span><br />ვკითხულობ -<span style="font-weight:bold;"> უფრო ხშირად მეტროში</span><br />ვამზადებ - <span style="font-weight:bold;">გემრიელ ბერძნულ სალათს :D</span><br />ვუყურებ - <span style="font-weight:bold;">გრეის ანატომიას</span><br />ვკლავ -<span style="font-weight:bold;"> მწერებს, თუკი 12-ე სართულამდე ამოაღწიეს და ჩემს ოთახში შემოფრინდნენ.</span><br />ვცხოვრობ - <span style="font-weight:bold;">დიიიიიდ ქალაქში</span><br />ვცემ - <span style="font-weight:bold;">პატივს სხვის შეხედულებებს, მიუხედავად იმისა, ვითვალისწინებ ან ვიზიარებ თუ არა მათ</span><br />ვყვირი -<span style="font-weight:bold;">იშვიათად</span><br />ვმღერი - <span style="font-weight:bold;">უფფ, ჩემს მტერს ჩემი სიმღერა :D</span><br />ვასრულებ - <span style="font-weight:bold;">დანაპირებს, თუ არ დამავიწყდა :D</span><br /><br />ვმკურნალობ - <span style="font-weight:bold;">არავის</span><br />ვერიდები-<span style="font-weight:bold;"> იარაღიან ხალხს</span><br />ვთამაშობ -<span style="font-weight:bold;"> facebook თუ ითვლება და მანდ განთავსებული ფერმები და ფეთები, მაშინ ამათ.</span><br />ვიტყუები - <span style="font-weight:bold;">უიშვიათესად და ისიც მხოლოდ ბანკებთან :D</span><br />ვეთაყვანები -<span style="font-weight:bold;"> არავის ხორციელს და არაფერს მატერიალურს</span><br />ვგიჯდები - <span style="font-weight:bold;">შოკოლადზე</span><br />ვაგროვებ - <span style="font-weight:bold;">ახლა უკვე აღარაფერს</span><br />ვეჭვიანობ - <span style="font-weight:bold;">ხშირად </span><br />"ვკაიფობ"- <span style="font-weight:bold;">ხშირად, აგერ თუნდაც, ბლოგოსფეროზე, ეს 2 დღეა :D</span><br />ვიზიდავ - <span style="font-weight:bold;">იდიოტებს</span><br />ვალამაზებ - <span style="font-weight:bold;">ცხოვრებას </span><br /><br /><br /><br />ჩემი დამატებული:<br /><span style="font-weight:bold;"><br />ვტაგავ- არავის :D</span><br /><br /><br /><br />სულ ეს იყო :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-576224636993661367?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-42583687592751005922009-10-26T01:09:00.003+01:002009-10-26T01:31:48.116+01:00ლირიული გადახვევა: რამდენიმე წიგნი და სტატია მაქვს წასაკითხი გამოცდისთვის. შუალედებში აღმოვაჩენ ხოლმე, რომ მთელი 5 წუთია ვკითხულობ, თან სპეციალურად ხმამაღლა და თურმე საერთოდ სხვა რამეზე ვფიქრობ. საფიქრალს რა დალევს?! თავში ხელებს წავიშენ და ყურადღებას ვიკრებ... შემდეგი 2 აბზაცის კითხვისას...<br /><br />რაც წავიკითხე, აღარც მახსოვს თითქოს. ასაკის ბრალია, ნეტავ?<br />ადრე სახელები, ფერები, სახის მიმიკები მამახსოვრდებოდა და მიმყვებოდა წლების განმავლობაში. ახლა სქემებს ვადგენ პერსონაჟების დასამახსოვრებლად: სახელებს ვიწერ და ისრებით ვუკავშირებ ერთმანეთს. ვინ ვისი შვილია, ვინ რომელ ოჯახში ერთიანდება, ვინ რომელ ქალაქსა თუ სოფელში ცხოვრობს...<br /><br />ასაკის ბრალია, კი :D და 5 წელში რა იქნება საერთოდ...<br /><br /><br />სხვა რამეა უყურადღებო და ყურადღება-გაფანტული მკითხველი და სულ სხვა რამეა ძალიან დიდი სიზუსტით მკითხველი, რომელიც წიგნს ზეპირად სწავლობს ლამის და აზრამდე მაინც ვერ მიდის. აი, თითქოს ყველა სცენა გესმის, ყველა ფრაზა გაიგე, მაგრამ საერთო ჯამში რას ემსახურებოდა ეს ყველაფერი, რომ ვერ ამბობ... <br /><br /><br />ორივე შემთხვევაში გადამკითხველი ხდები და ახლა რომ ვუფიქრდები, რამდენი წიგნი გადამიკითხვას... ან ჩემს თავს რას ვერჩოდი და ან იმ ავტორებს?! <br /><br />იყო ისეთი წიგნებიც, რომლებშიც სხვა აზრი დამინახავს, სხვა ინტერპრეტაცია მიმიცია. საერთოდ, ძირითადად პოეზიასთან მიმართებაში მაქვს მსგავსი პოზიცია: მე რამდენიმე საწყალი ლექსი მაქვს დაწერილი და სულ ვაკვირდებოდი, რა სუბიექტურ პარალელს ავლებდა ხალხი ლექსებთან. მერჩივნა, საკუთარი თავი დაენახათ, საკუთარი ინტერპრეტაცია მიეცათ... ასე უფრო "ბევრდებოდა" ლექსი. <br /><br />მარტივი მაგალითი რომ ავიღოთ: ჩემთვის ვაჟას დაჭრილი არწივი ყოველთვის იქნება ერთი დაჭრილი ფრინველთა მეფე და ვერასოდეს გავაიგივებ დაჭრილ საქართველოსთან, ან ქეიფისას მოჩხუბარ ვაჟასთან, როგორ სიმბოლიზმზეც და ალეგორიებზეც არ უნდა მიმითითონ. იმდენად რეალურადაა ის არწივი დაჭრილი, რომ ფანტაზიას გასაქანს ვერ ვაძლევ. თან ხომ შეიძლება ვაჟას ზუსტად ეგრე ეგრძნო და განეცადა ფრინველის ბედი? მთაში, ბუნებაში გაზრდილი ადამიანისთვისთვის შეუფერებელი აქ არაფერია... <br /><br />ხანდახან ჩემი "გადამკითხავი მეს" მიერ ინტერპრეტირებული აზრი მირჩევნია დაშტამპულ "დიდი ქართველი პოეტი და საზოგადო მოღვაწე..." ტიპის დიად, მაგრამ ჩემთვის გაუგებარ, სხვის იდეებს...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-4258368759275100592?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-63157663725631996632009-10-23T21:09:00.006+02:002009-10-23T21:25:57.936+02:00დღეს დავალების შესრულების დღეა.<br /><br />რომლის? უFFF, რა კითხვაა...<br /><a href="http://sweet.ge/2009/10/7-find-buddy-blogger/"><span style="font-weight:bold;">აი, ამის</span> </a><br /><br /><br />ჰოდა, გრინჩი გახსოვთ? აი, ის გრინჩი, საშობაოდ რომ არსად ეპატიჟებიან და მეგობრები რომ არ ჰყავს? :D<br /><br />ჰოდა, მოგესალმებით ქართული ბლოგოსფეროს გრინჩი :D <br /><br />უმეგობრო, უთვისტომო, უსახლკარო, ცაააცკალი <span style="font-weight:bold;">ქეოტიკი</span>... (ნიკი სწორედ ასე გამოითქმის :D)<br /><br /><br /><br />კიარადა, ძალიან ფრთხილად და ჩუმად ვიჯექი. არ მინდოდა, ვინმეს ეთხოვა. მე უარს ხომ ვერ ვეტყოდი? ეს იგივეა, ნათლობაზე უთხრა ადამიანს უარი :D თუმცა, არავის გასჩენია სურვილი, ერთის გარდა, რომელიც დაბრონეს ჩემს მოსვლამდე, რაც თავის მხრივ მიუთითებს ჩემს აუთსაიდერობაზედ და დასაფიქრებელი ფაქტორიც კი იქნებოდა, რომ არა ის ფაქტი, რომ ბოლო 1 წლის მანძილზე რეალშიც საკმაოდ შევათხელე მეგობრების რიგები და გავასოციალურდი. ბლოგზეც აისახა ჩემი ესოდენ აუტანლობა :D<br />რაღაც რჩევებს მივიღებ სიამოვნებით, რაღა თქმა უნდა და საკმაოდ კარგად მესმის ამ დავალების დანიშნულებაც, მაგრამ მე რეალშიც ასეთი ვარ, რა... თუ ვაკეთებ რაღაცას, ე.ი. ვიცი და მზად ვარ ავიტანო მოსალოდნელი უსიამოვნებებიც. თუ გადავწყვიტე რაიმეზე დავბლოგო, დავბლოგავ კიდეც. არ მინდა ამ დროს მეგობარმა ბლოგერმა მომცეს რჩევა და პოსტმა დრაფტებში გადაინაცვლოს. რაღაც ჩემი აკლდება ბლოგს და არ მინდა... ჩემს ბლოგს, რომელიც როგორც დღეს გავიგე, ღლის კიდეც, სწორედ ჩემი აფექტურობა+განსჯის უნარის ქონა/არ ქონა ქმნის და ... იყოს ასეთი ეს ბლოგი. <br /><br /><br />დამიწერეთ დავალებაში 0 ქულა :user:<br /><br /><br /><br /><br />პ.ს. შეცოდებები, ტიპა "უი, კიბო აქვს და ახლა მაინც მოვეფეროთ, კიარადა ცოდოა, ახლა მაინც დავუმეგობრდეთ" ააარ მიიღება... ვოტ! :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-6315766372563199663?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-24338811087567453762009-10-19T17:13:00.006+02:002009-10-19T17:22:19.357+02:00გუშინწინ ყველაფერთან ერთად მაცივარმაც გამაპროტესტდა და გაფუჭდა :D<br /><br />ჰოდა, ეგრე არ უნდა-მეთქი, როგორც ჩვენი წინაპრები იტყოდნენ, ჩავედი და შევიტანე განცხადება შეკეთების თაობაზე. ჰოდა, ეს ჩემი ძველი, გაფუჭებული და გაფიცული მაცივარი, რომელიც მთელი შაბათ-კვირა წყლებს ღვრიდა,<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StyCwT5lLEI/AAAAAAAACA8/N68Va_abKXY/s1600-h/IMG_4914.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StyCwT5lLEI/AAAAAAAACA8/N68Va_abKXY/s400/IMG_4914.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394330220170128450" /></a><br /><br />დღეს დილის 11 საათზე დიდის ამბით გააძევა და ჩამოალაბორანტა Bosch-ის ფირმის ამ მაცივარმა:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StyDO7rNqGI/AAAAAAAACBE/Htfi2gJUFzQ/s1600-h/IMG_4910.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StyDO7rNqGI/AAAAAAAACBE/Htfi2gJUFzQ/s400/IMG_4910.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394330746243360866" /></a><br /><br /><br />ჰოდა, გეკითხებით ახლა: რა მოიგო იმ ძველმა ამ აჯანყებით? :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-2433881108756745376?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-31445873041922089172009-10-19T00:53:00.003+02:002009-10-19T01:10:55.367+02:00გიყვართ სიურპრიზები? მოულოდნელად თავს დატეხილი ამბები?<br /><br />ალბათ, უმეტეს შემთხვევაში სასიამოვნოდ გახარებთ...<br />მაგრამ არის შემთხვევებიც, როდესაც სიურპრიზით უდროო დროს განებივრებენ, ისე რომ, იგი ეფექტს კარგავს... <br /><br />მე მიყვარს სიურპრიზები. ძალიან თან... რაღაცას რომ არ ველი, არ ვითხოვ ან არ მოვითხოვ და უცებ რომ ხდება... უფრო ეფექტურია. თან იმის შეგრძნება, რომ ადამიანმა იფიქრა შენზე, დაკარგა დრო და ენერგია იმისთვის, რომ შენ რაღაც გაგხარებოდა, ძალიან მაბედნიერებს. :)<br /><br />მაგრამ არის ერთი რამ, რაც არ მიყვარს და რაც, სამწუხაროდ, თავად გამიკეთებია: თბილისში რომ ჩავედი 2 წლის წინ, ოჯახის წევრები არ გამიფრთხილებია. არასოდეს დამავიწყდება ჩემი უმცროსი ძმის გაოგნებული, ნამძინარევი სახე, კარის გაღებისას რომ ჰქონდა. კი, ძალიან გაუხარდათ, მაგრამ მე არ მინდა ეგრე გამაკვირვოს ვინმემ. ცოტა გამოუცნობი ემოციები მაქვს და შეიძლება ცუდად გავხდე, ისტერიულად ავტირდე და ყველაფერი ჩაიშალოს. მირჩევნია, ვიცოდე მსგავსი მოსალოდნელი ამბების შესახებ და ემოციურად მომზადებული შევხვდე. <br /><br />ომის დროს ბაბუაჩემი რომ გამოიხსნეს და თბილისში ჩამოიყვანეს, სკოლაში ვიყავი. როგორც ყველა იძულებით გადაადგილებული პირი, საერთო საცხოვრებელში ვცხოვრობდით. სკოლაში მომაკითხეს, სახლში წამიყვანეს და გრძელ დერეფანში ჩემსკენ ზურგით მდგომი ბაბუა რომ ვნახე, ისეთი ისტერიული ტირილი ავტეხე, 2 საათი მაწყნარებდა ;( <br /><br />მეორედ ეგეთი "სიახლე" ჩემი ძალიან დიდი ხნის უნახავი უფროსი ბრო-ს ჩამოსვლა იყო. არც მაშინ ველოდით და მეგობარმა რომ მახარა ფანჯრიდან: ჩამოვიდაო-, შუა ქუჩაში ავღნავლდი. უმცროსკლასელები გაოგნებულები მიყურებდნენ :D ჰეჰ, რა დრო იყო. ჯერ კიდევ დალაგებული ურთიერთობა გვქონდა. :D<br /><br /><br />ჰოდა, რა სასიამოვნოა, ადამაინებმა შენი სისუსტის გამომჟღავნებისას გიყურონ. იმედია, მსგავს მოულოდნელობებს არავინ დაგეგმავს და განახორციელებს მზაკვრულად :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-3144587304192208917?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-53979852311574804822009-10-17T12:54:00.005+02:002009-10-17T15:07:27.794+02:00ეს იქნება ბოლო ან ბოლოსწინა პოსტი ამ კონკრეტულ გამოცდებზე. 3 თვეა თემა ლაიტმოტივად გასდევს ბლოგს. ბევრი მგულშემატკივრობდა ბლოგერულად, რისთვისაც ყველას დიდი მადლობა. თქვენ არ იცით, რა ჩაიდინეთ (პოზიტიური გაგებით :D) :*<br /><br /><span style="font-weight:bold;"><a href="http://chaochaotic.blogspot.com/2009/07/blog-post_16.html">ამ პოსტიდან</a></span> 3 თვე გავიდა და მაშინ ყველაფერი ჯერ კიდევ როგორ მიუწვდომლად მეჩვენებოდა... ახლა კი, მეორადის ერთი გამოცდაღა დამრჩა და ოფიციალურად გადავდივარ ვიწრო პროფილის არჩევის რეჟიმში :)<br /><br />აღარც მინდა წინა წლის ოქტომბრის გახსენება, როდესაც მეგონა, რომ ყველაფერი წყალში ჩამეყრებოდა. ამ წუთას სრულიად ძალაგამოცლილი ვარ, მაგრამ ვიცი, რომ ღირდა... :) <br /><br />ეს გამოცდები რატომ იყო ასეთი მნიშვნელოვანი? <br />სანამ LMU-ში თითქმის ყველა სპეციალობა გადავიდოდა Bachelor+ Master სისტემაზე, არსებობდა Diplom. სპეციალობას ეუფლებოდი 5 წლის განმავლობაში. ბაკალავრისგან განსხვავებით, არ გქონდა წნეხი, 1700 საგნის ერთად ჩაბარებისა და 3 წელში 5 წლის მასალის ჩატევის. გქონდა საშუალება, აგერჩია, რომელი საგნის ჩათვლას გააკეთებდი. სამაგიეროდ, ყველა გავლილ საგანში 5-6 სემესტრის შემდეგ გქონდა ზეპირი გამოცდა. თუ ამ გამოცდებს ჩააბარებდი, გქონდა უფლება ვიწრო პროფილი აგერჩია და დარჩენილი 2,5 წელი გესწავლა დიპლომის დაცვამდე და იგივე სახის ზეპირ გამოცდებამდე. ასეთი სახის გამოცდა არ აქვთ ბაკალავრებს. ისინი წარადგენენ ყველა ჩათვლას და თავისუფლდებიან შუალედური გამოცდებისგან. ბაკალვრი+ მასტერის შემოღება ცალსახად ფულის დაზოგვის დიადი მცდელობაა, რომელიც უშუალოდ გადადის სტუდენტების ნერვებზე. :D მე მქონდა ბედნიერება, მომესწრო და ჩამებარებინა Diplom Medieninformatik-ზე :P ბაკალავრებს რომ ვუყურებ, გული მისკდება :D რაღაც გადაფრენით აბარებენ საგნებს. თუმცა, შეუმცირეს პროგრამა და სემესტრის ბოლოს მხოლოდ დიპლომის სტუდენტები ვისმენთ ხოლმე დამატებით ლექციებს, რომლებიც გამოცდაზე ჩვენთვის მოვა. <br /><br /><br />ჰოდა, სწორედ ეს გამოცდები მქონდა. ჯერ რომ დავეშვი საერთოდ, უნდა მქონოდა მინ. 9 ჩათვლა სხვადასხვა საგანში, რომლებსაც წერითი გამოცდების ჩაბარებისას ვიღებდი მთელი ამ სემესტრების განმავლობაში. შემდეგ საგნები მოათავსეს 5 დიდ ბლოკში და თითო ზეპირი გამოცდისას მცდიდნენ 2-3 საგანში.<br /><br />და მგონი, გავედი ბოლოში :D<br /><br /><br />ბოლო მონაცემებით ჭრილში მყავს 2,3... ეს ფრიად კარგი შედეგია. <br /><br />პოსტის სათაურს რომ დავუბრუნდეთ, ამ ჩაბარებულ 4 გამოცდას და ჭრილში მიღებულ ნიშანს მოაქვს ის სარგებლობა, რომ 4,0-იც რომ მივიღო ბოლო გამოცდაში, საბოლოოდ მაინც კარგი ნიშანი მეყოლება მთლიან Vordiplom-ში. (აქაური სისტემა 1,0= ჩვენი ხუთიანი, 2,0=ჩვენი ოთხიანი და ა.შ. 4,0= ჩვენი სამიანი და 5,0= ჩაჭრა :D თითო ნიშანი იყოფა კიდევ სამ ნაწილად... ცოტა რთული სისტემაა)<br /><br /><br />მთლიანად ჩაბარებულ Vordiplom-ი მიხსნის ვიზის გაგრძელებისას ბიუროკრატების წუწუნისგან. ასევე მაძლევს საშუალებას, აუღელვებლად გადავიდე სწავლის შემდეგ და ბოლო ეტაპზე. ბევრი კარგი სამსახურის ძებნისას ჩაბარებული Vordiplom-ი ერთ-ერთი მთავარი მოთხოვნაა. ყველაზე მთავარი, მაგრამ ჯერ გაურკვევლი პლიუსი კი მდგომარეობს იმაში, რომ შეიძლება... შეეეიძლება, თუ ძალიან გამიმართლებს უცხოელი სტუდენტებისთვის გამოყოფილი "მოსტიპენდიო" ფულადი დახმარება მივიღო. სტიპენდია სხვა სფეროა, პრინციპში. ამ შემთხვევაში თვიურად გერიცხება რაღაც თანხა ანგარიშზე, რომელიც სწავლის დასრულების და შენი პროფილით მონახული სამსახურის შოვნის შემდეგ უნდა დაუბრუნო სახელმწიფოს(თუ არ ვცდები სრულად არა... უნდა გავარკვიო). გუშინ გავიგე, რომ ეს ეტაპი გავლილი უნდა მქონდეს, განაცხადი რომ წარვადგინო... ჰოდა, ვცდი... ჩემი რა მიდის :D<br /><br /><br />ყველაზე დიდი სარგებლობა ამ გამოცდების ჩაბარებამ მოუტანა ჩემს თვითშეფასებას და სულიერ სიმშვიდეს. ახლა ერთით ნაკლები პრობლემა მაქვს, რაც თავისთავად ძალიან კარგია. <br /><br /><br />ჰოდა, ბოლო გამოცდაში რომ არ ჩავიჭრა მოულოდნელად, უნდა დავჯდე ახლა და 4 წიგნი + დაახლოებით 12 სტატია უნდა წავიკითხო და დავამუშავო... თქვენ კი, დიდი და დიდზე დიდი მადლობებეი და 2kiss-ები თანადგმოსთვის :*<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-5397985231157480482?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-83303180105625215462009-10-16T22:00:00.004+02:002009-10-16T22:55:04.703+02:00ჰო,შეიძლება ვინმეს აღიზიანებდეს ეს დავალებები. ჰოდა, პარასკევს სულ დავალებები დაიდება და ვი არ სოუ სორრი... :) უპასუხოდ ვტოვებ რჩევებს, რომელთა გათვალისწინებასაც ვაპირებ და რომლებიც ჯერ არ განმიხორციელებია...<br /><br /><ul> 1. იყიდეთ დომენი და დააინსტალირეთ ვორდპრესი- <span style="font-weight:bold;">არ ვაპირებ კარგა ხანი არცერთს. თუ მეორე ბლოგს შევქმნი, შეიძლება წორდპრესზე შევქმნა, წმინდა გამოცდილების შეძენის გამო. რაღაც მყუდროდ ვარ ბლოგერში</span><br /><br /> 2. თუ ფული არ გაქვთ ან გეზარებათ, გამოიყენეთ Blogger-ი. იგი ადვილია, უფასოა და Google-ისაა. ამიტომაც ძიებისას თქვენი ბლოგი უფრო ზედა რეზულტატებში გამოჩნდება.- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 3. მოიფიქრეთ ბლოგის მახვილგონივრული აღწერა (tagline)- <span style="font-weight:bold;">ჩემს ბლოგზე სხვა წარწერა ვერ წარმომიდგენია. რამდენად მახვილგონივრულია სხვებმა განსაჯონ :)</span><br /><br /> 4. ფოკუსირება მოახდინეთ ნიშურ თემაზე-<span style="font-weight:bold;"> თემატური ბლოგი კი არაა ესა. :D ნიშები და დალაგებული ცხოვრება მქონდეს, რაღა მიჭირდა :D</span><br /><br /> 5. გაუღიმეთ საძიებო სისტემებს – გამოიყენეთ ტეგები- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 6. მოფიქრეთ სხარტი სათაურები პოსტებისთვის-<span style="font-weight:bold;"> სათაურებში ცოტა მოვიკოჭლებ, თუმცა, ვცდილობთ... ვცდილობთ </span><br /><br /> 7. პოსტებში აუცილებლად დალინკეთ შიდა გვერდები და ძველი პოსტები-<span style="font-weight:bold;"> ჰმმ, იშვიათად ვაკეთებ, მაგრამ კარგი რჩევაა. "პწიჩკა"</span><br /><br /> 8. პოსტების ბოლოს განათავსეთ ”მსგავსი პოსტების” ჩანართი.- <span style="font-weight:bold;">ეს როგორ უნდა ვქმნა, ნეტავ?! რაღაც ეშმაკობა იქნება :D</span><br /><br /> 9. ებრძოლეთ სპამს!- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 10. იყავით ფოკუსირებული ბლოგის განვითარებაზე<br /><br /> 11. დაიცავით ბლოგი უცხო პირთა შეჭრისგან – დააყენეტ ძნელად გამოსაცნობი პაროლები- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 12. იფიქრეთ პრემიუმ დიზაინზე- <br /><br /> 13. კარგად შეახამეთ ბრენდინგის ელემენტები<br /><br /> 14. გადაიტანეთ RSS Feedburner-ზე<br /><br /> 15. მიეცით მკითხველებს საშუალება გამოიწერონ ბლოგი იმეილით- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 16. მიეცით მკითხველებს კომენტარების გამოწერის საშუალება- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 17. დარეგისტრირდით Google Analytics-ზე- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 18. გახადეთ პოსტები სკანირებადი და კითხვადი- <span style="font-weight:bold;">ვთვლი, რომ მასეა და... :user: :D</span><br /><br /> 19. გაათავისუფლეთ ბლოგი ზედმეტი ნაგვისგან- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 20. შეინახეთ პოსტების და კომენტარების სამარქაფო ვერსია (ყოველი შემთხვევისთვის)<br /><br /> 21. პოსტი გააფორმეთ მინიმუმ 1 სურათით- <span style="font-weight:bold;">ნწუჰ :D თითო გამოქვეყნებულ ფოტოზე ქოფირაითი მქენჯნის. აქ ცოტა სხვანაირად მიგვაჩვიეს :D არ ვგიჟდები სურათებიან პოსტზე. არ მგონია, რომ ყველა პოსტს უკლებლივ სურათი უნდა ახლდეს</span><br /><br /> 22. ატვირთეთ ისინი თქვენს საკუთარ სერვერზე ან ბლოგერის უფასო სერვისით ისარგებლეთ.- <span style="font-weight:bold;">რასაც ვდებ მათზე "პწიჩკა"</span><br /><br /> 23. არ გამოიყენოთ უფასო იმიჯ-ჰოსტინგები- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 24. დაიცავით თვით-დისციპლინა<br /><br /> 25. დარეგისტრირდით blogroll.ge-ზე-<span style="font-weight:bold;"> "ჰეჰ, წევრების პირველ ათეულში ვარ, მგონი :D"</span><br /><br /> 26. ბლოგიდან მოაცილეთ გაფუჭებული ბმულები რომლებიც არსად არ ილინკება.- <span style="font-weight:bold;">აი, ამას უნდა მივხედო ერთ დღეს.</span><br /><br /> 27. უპასუხეთ მკითხველის კომენტარებს- <span style="font-weight:bold;">თითქმის ყველას ვპასუხობ. გამოცდების დროს გამომრჩა რამდენიმე მხოლოდ</span><br /><br /> 28. დაწერეთ მიწვეული-პოსტი რომელიმე პოპულარულ ბლოგზე- <span style="font-weight:bold;">მიმიწვიონ და დავწერ, დსმა :boli: :D</span><br /><br /> 29. იკითხეთ სხვა ბლოგები ახალი იდეებისთვის- <span style="font-weight:bold;">150 ან მეტი ბლოგი მაქვს გამოწერილი :D </span><br /><br /> 30. იყავით აქტიური ინტერნეტში და ცხოვრებაში-<span style="font-weight:bold;"> ზომიერად აქტიური ვარ ორივეგან</span><br /><br /> 31. გამოძვერით ”ტექსტი მეფობს”- ჩარჩოდან-<span style="font-weight:bold;"> ჰაჰ? ეს ვერ გავიგე...</span><br /><br /> 32. შექმენით ალიანსი სხვა ბლოგერთან- <span style="font-weight:bold;">ნწუჰ, ჩემი ბლოგი ჩემი ბლოგია... რამე სხვა Co-ბლოგერულში ჩართვას არ გამოვრიცხავ...</span><br /><br /> 33. შეიძინეთ ახალი უნარ-ჩვევები – შეისწავლეთ ბლოგის ტექნიკური მხარეები- <span style="font-weight:bold;">ვზრუნავ, თუმცა არა საკმარისად</span><br /><br /> 34. გახადეთ მკითხველისთვის ადვილი თქვენთან დაკავშირება- <span style="font-weight:bold;">"პწიჩკა"</span><br /><br /> 35. იქონიეთ გამზადებული მედია კიტი რეკლამის დამკვეთებისთვის<br /><br /> 36. გადაიღეთ ვიდეო-პოსტი- <span style="font-weight:bold;">აი, ეს მეორედ მოსვლა რომ იქნება და თუ გადავრჩი, შეეეიძლება მოხდეს :D</span><br /><br /> 37. არ იპასიუროთ, დაარეკლამეთ თქვენი ბლოგი- <span style="font-weight:bold;">სპამს ვერ ვიტან. ზომიერად ვარეკლამებ. + შეუფერებელ რეკლამას, ტიპა "სექსები, სექსები დაიდო" და ამ დროს გოგრაზე პოსტს ვერ ვიტან და მაღიზიანებს => ცუდად დარეკლამებული ბლოგი მაქვს :D მაპატიეთ :D</span><br /><br /> 38. მადლობა გადაუხადეთ თქვენს სტუმრებს- <span style="font-weight:bold;">მადლობა ყველა სტუმარს :love:</span><br /><br /> 39. დაწერეთ ელექტრონული წიგნი და გაავრცელეთ უფასოდ.<br /><br /> 40. მკითხველის რომელიმე საინტერესო კომენტარს ახალ პოსტში ციტირება გაუკეთეთ და განავრცეთ<br /><br /> 41. არ შეიქმნათ ზედმეტი წარმოდგენები მკითხველის შესახებ, თქვენ მათ ჯერ კიდევ არ იცნობთ. – ამიტომ ნუ დაიწყებთ პოსტებს შემდეგი ფრაზით – “როგორც უკვე იცით, …” აუხსენით მათ ყოველი დეტალი.<br /><br /> 42. დაილაგეთ სამუშაო მაგიდა- <span style="font-weight:bold;">ბლოგის სათაურს ავხედე და შემრცხვა :D</span><br /><br /> 43. სპონსორი გჭირდებათ? მოიძიეთ!<br /><br /> 44. გამორთეთ კომენტარების მოდერაცია- <span style="font-weight:bold;">ბლოგის შექმნისას პირველი ეგ ვქმენი :D</span><br /><br /> 45. არ მოიხადოთ ბოდიში იმის გამო, რომ ვერ პოსტავდით. ეს არავის აინტერესებს. უბრალოდ დაწერეთ ახალი პოსტი. პაუზას ვერავინ შეამჩნევს.<br /><br /> 46. დარეგისტრირდით Twitter-ზე. (აქვე არ დაგავიწყდეთ ჩემი ჩამატება – Sweet)- <span style="font-weight:bold;">ვარ და მყავხარ :) თუმცა, არ ვიყენებ აქტიურად</span><br /><br /> 47. წაიკითხეთ წიგნი- <span style="font-weight:bold;">ჰა? ეს ბლოგერობასთან რა კავშირშია? :D გამაოგნებელი რჩევაა, იმჰო :D</span><br /><br /> 48. გაყიდეთ ან გააჩუქეთ ტელევიზორი-<span style="font-weight:bold;"> lol, არ მაქვს :D. ანუ, პწიჩკა :D</span><br /><br /> 49. იკითხეთ პრო-ბლოგერების ბლოგები და ისწავლეთ მათგან<br /><br /> 50. მეტი კომენტარების მოსაპოვებლად პოსტებში დასვით შეკითხვები<br /><br /> 51. დაწერეთ ელექტრონული წიგნი და გაყიდეთ<br /><br /> 52. შეწყვიტეთ დაგეგმვა, დაიწყეთ წერა!- <span style="font-weight:bold;">უმეტეს შემთხვევაში არ ვგეგმავ პოსტვას. თუმცა, ეს შენს წინა დავალებებს ეწინააღმდეგება. მანდ დიდის ამბით დავგეგმეთ :D</span><br /><br /> 53. წერეთ ყოველ დღე- :S<br /><br /> 54. თუ ფიქრობთ, რომ კარგად წერთ, წერეთ დღეში ორჯერ- :S<br /><br /> 55. არ უთხრათ თქვენი ბლოგის შესახებ ოჯახის წევრებს, მეგობრებს, შეყვარებულს, თანამშრომლებს.-<span style="font-weight:bold;"> რატომღაც სულაც არ მექმნება დისკომფორტი ჩემი სამეგობროს აქ შემოსეირნებისას. თავად გარბიან :D ოჯახის წევრებს არ ვეტყვი, გული მოუკვდებათ. :D</span><br /><br /> 56. თუ ისინი მაინც აღმოაჩენენ მას, სთხოვეთ დაივიწყონ თქვენი ბლოგის მისამართი.<br /><br /> 57. გალინკეთ სხვები. გალინკეთ ყველა ვინც გაგლინკავთ. ლინკებით განსხვავდება ბლოგერი მაიმუნისგან.- <span style="font-weight:bold;">ვლინკავ :D</span><br /><br /> 58. დაწერეთ რამე რეალური თქვენს შესახებ!- <span style="font-weight:bold;">აქ, ამ ბლოგზე ჩემზე იმდენად რეალურად ვწერ, რომ ხანდახან მეც მიკვირს :D real side of me :D </span><br /><br /> 59. თუკი კვირაზე მეტია არ დაგიწერიათ სექსზე, პოლიტიკაზე და რელიგიაზე ესე იგი ”სუფთა თამაშს” თამაშობთ, რაც იმას ნიშნავს რომ #55 რჩევის შესრულებისას ჩაიჭერით. გააკეთეთ ახალი ბლოგი და ამჯერად ენას კბილი დააჭირეთ.- <span style="font-weight:bold;">არ ჩავჭრილვარ. პოლიტიკაზე პოსტები საჩემო არაა და კატეგორიულად არც ვაპირებ გავხადო. დანარჩენზე ვპოსტავ იშვიათად... </span><br /><br /> 60. დააყენეთ მთვლელი და მიეცით საშუალება ყველას ნახოს თქვენი სტატისტიკა.- <span style="font-weight:bold;">მთვლელების მთელი არმია მაქვს</span><br /><br /> 61. თუ არ იცით როგორ კეთდება ეს – ისწავლეთ. იმ წუთიდან რაც ბლოგს გააკეთებთ კარგი რაღაცეები მოხდება, მათ შორის ის, რომ ახალ რამეებს ისწავლით.<br /><br /> 62. სანამ ”გამოქვეყნებას დააჭერთ. მონიშნეთ მთელი პოსტი და დააჭირეთ CTRL+C-ს. ეშმაკს არ სძინავს!<br /><br /> 63. წერეთ გულწრფელად. ყოველი პოსტი წინაზე გულწრფელი უნდა იყოს.- <span style="font-weight:bold;">ზომიერება, ზომიერება... თუმცა, არ აკლია ამ ბლოგს გულწრფელობა, ჩემის ჰაზრითა.</span><br /><br /> 64. ცვალეთ წერის სტილი. წერეთ ლამაზი ზღაპრები. იოცნებეთ სახალხოდ. გამოფინეთ ყველაზე ჭუჭყიანი თეთრეული. სახელებით მოიხსენიეთ კონკრეტული პიროვნებები. იტირეთ, იჩხუბეთ, იმღერეთ, არ მოგერიდოთ, რომ ვინმე დაგცინებთ.-<span style="font-weight:bold;"> ვაკეთებ თითქმის ყველაფერს, ერთი რამის გარდა: სხვის პირად სივრცეს პატივს ვცემ და სახელებს ხშირ შემთხვევაში ვერიდები :D</span><br /><br /> 65. კვირაში ერთხელ მაინც ჩაწერეთ აუდიო პოსტები.- <span style="font-weight:bold;">:no:</span><br /><br /> 66. არ იზარმაცოთ! - <span style="font-weight:bold;">:blush:</span><br /><br /> 67. დასასვენებლად მიდიხართ? არ მოკლათ ბლოგი! – დაუტოვეთ იგი ალიანსელს (იხ. #32) ან წინასწარ დაწერეთ სამომავლო პოსტები და გადაანაწილეთ თქვენს შვებულებაზე.<br /><br /> 68. დაწერეთ ღია წერილები. გააკეთეთ სიები. წერეთ სხვის შეცდომებზე.- <span style="font-weight:bold;">ვფიქრობ, რომ არაკრიტიკოსი ვარ, ზოგადად. :)</span><br /><br /> 69. გამოიგონეთ საკუთარი თავი.- <span style="font-weight:bold;">yeap, diamond me-ს შევქმნი და ყოველ დილით სარკეში ვეტყვი, რაოდენ გენიალურია და Juhuuuu, ისიც გენიალური იქნება :D </span><br /><br /> 70. წერა დაიწყეთ იმ ამბით, რაც დღეს გადაგხდათ.- <span style="font-weight:bold;">ჰმმ..</span><br /><br /> 71. როცა არ იცით რა დაწეროთ, დაწერეთ მიმოხილვები, მაგალითად მიმოიხილეთ გუშინ ნანახი ფილმი.- <span style="font-weight:bold;">ჯობს, ასეთ დროს არც არაფერი დაწერო. ფრიად არაგულწრფელი მიდგომაა ჩემის აზრით. შემედავეთ :D</span><br /><br /> 72. ხშირად წერეთ იმ ქალაქზე, სადაც ცხოვრობთ.-<br /><br /> 73. გამოააშკარავეთ საკუთარი თავი. მოყევით თქვენი საიდუმლოებები. ამ პოსტების წაშლა შემდგომში ყოველთვის შეიძლება.- <span style="font-weight:bold;">თუ დავწერ, არ წავშლი :) ეს წაშლილი პოსტები არის დიდი სლეობა :nod:</span><br /><br /> 74. არ გამოაქვეყნოთ თქვენი ნამდვილი სახელი. არ ილაპარაკოთ სამსახურზე თუ გაწუხებთ სამსახურიდან გამოგდების საკითხი.- <span style="font-weight:bold;">ფრიად კმაყოფილი ვარ სამსახურით + შეფობამ ქართული არ იცის :chuckle: :D</span><br /><br /> 75. არ გამოაქვეყნოთ თქვენი ლექსები, მათ არავინ წაიკითხავს. განსაკუთრებით – თუ ისინი გენიალურია. გამოაქვეყნეთ მხოლოდ სასაცილო და იდიოტური ლექსები.- <span style="font-weight:bold;">ვაქვეყნებ და არ მაწუხებს ეგ ფაქტი. თუ არ წაიკითხავენ და იყონ ეგრე :D ესეც ჩემი ნაწილია და რატომ არ უნდა იდოს ბლოგზე? </span><br /><br /> 76. მოყევით თქვენი მეგობრების შესახებ- <span style="font-weight:bold;">uff... აქ იმდენი პოსტია ჩემს მეგობრებზე, ex-მეგობრებზე, მეგობრებზე, რომლებიც არ ვიცი, რა პონტში იყვნენ ჩემი მეგობრები, რომ ამის ნაკლებობას არ ვუჩივით :D btw: ჩემი უუსიხარულესი და ყველაზე დიდი ხნის მეგობარი მესიზმრა გუშინ :love: </span><br /><br /> 77. შეიყვარეთ ის საქმე, რასაც აკეთებთ!-<span style="font-weight:bold;"> მიყვარს </span><br /><br /> 78. წაიკითხეთ ათასობით ბლოგი და დატოვეთ სასიამოვნო კომენტარები- <span style="font-weight:bold;">ვკითხულობ და ვაკომენტარებ,თუკი სურვილი მიჩნდება</span><br /> 79. ამობეჭდეთ ეს სია, გაიკარით სამუშაო მაგიდასთან და ყოველდღე გადახედეთ!-<span style="font-weight:bold;"> კაი ახლა :D</span><br /><br /> 80. შთაგონებისთვის – იკითხეთ Sweet.ge- <span style="font-weight:bold;">ვკითხულობ, მაგრამ არა შთაგონებისთვის :)</span><br /><br /></ul><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ტაკს: 31/80 ანუ, 38,75% <span style="font-style:italic;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-8330318010562521546?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-46146564724478576622009-10-16T01:34:00.004+02:002009-10-16T01:55:20.008+02:00ისიც, რომ 15 ოქტომბერს მოთოვოს...<br /><br />:puke:<br />ისე ხომ ვერ ვიტან სიცივეს და მოღრუბლულ, უმზეო ამინდს და ეს ოქტომბერი დაგვირგვინებაა... <br />ახლა აპრილამდე ყინვა და უბედურება იტანე კიდევ...<br /><br />:hugepuke:<br /><br />რა მოხდება, ადამიანურად იყოს ზამთარში 3 თვე სიცივე და არსებობდეს წელიწადის ოთხივე დრო? ააარა, აქ უეჭველი უნდა ჩამოიქცეს ცა და აგვისტოს იმ ორი კვირის განმავლობაში გამოანათოს მზემ, როდესაც შენ მუშაობა გიწევს.<br /><br />შემდეგში სადმე 8 წლით რომ წავალ, წინასწარ გადავხედავ კლიმატის თავისებურებებს. თუმცა, ამ გლობალური დათბობის გადამკიდე აღარაფერში უნდა იყო დარწმუნებული. <br /><br /><br />პ.ს. ბათუმში ძალიან ბევრი ნალექი იცისო და ფრიად სერიოზულად დავფიქრდი, რამდენად ავიტან წვიმას ორ დღეში ერთხელ... დააბრუნეთ აფხაზეთი ვ სტუდიუ, თუ შეიძლება... ზღვაც იყო და ნაკლები ნალექიც :( რაც დრო გადის, ლოგიკურად ბავშვობის მოგონებები უფრო უღიმღამო და ფერმკრთალი ხომ უნდა ხდებოდეს და რაღაც პირიქითაა: რაც დრო გადის, უფრო საშინლად მენატრება 8 წლის "მე"-ს გავარვარებულ ასფალტზე ზღვამდე ფეხშიშველა ტანტალი...<br /><br /><br /><br />პ.პ.ს. პოსტს აშკარად ასდის ზამთრის დეპრესიის დასაწყისის სუნი, რომლის გადამკიდემაც წინა ზამთარი ძილში გავატარე... :D წელს სასტიკად დავიტვირთე თავი ლექციებით და კურსებით. იმედია, სამსახურიც დაემატება ამ ყველაფერს და დათვივით გაზაფხულზე არ გავიღიმებ... :D<br /><br />პოსტს აგრეთვე ასდის "სახლში არ ვყოფილვარ 1 წელი და 5 თვეა და როგორც ამ გადასახედიდან ჩანს დაახლოებით ერთი ამდენიც დაემატება, სანამ ჩავაღწევ და ჩემს დიშვილს უკვე პირველი GF-ც ეყოლება, მეორე დიშვილი სკოლაში დაიწყებს სიარულს და ჩემს ნათლულს ბაღში მიიყვანენ ამასობაში" :D I'll be damned :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-4614656472447857662?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-59587629413875682082009-10-13T01:08:00.004+02:002009-10-13T01:22:19.707+02:00:D<br /><br /><a href="http://www.livegeorgia.ge/index2.php?city=tbilisi&location=pekini"><span style="font-weight:bold;">ეს გვერდი (ეკლიკება კიდეც :D) </span></a> აღმოვაჩინე. <br /><br />ავირჩიე პეკინი და ვუყურებ მონუსხულივით... სადღაც, მანდვე ახლოს ჩემს დიშვილებს სძინავთ :huser:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StO4Qpkz9qI/AAAAAAAACAc/UGxABvB7Ipw/s1600-h/pekini.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 216px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StO4Qpkz9qI/AAAAAAAACAc/UGxABvB7Ipw/s400/pekini.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391855775070287522" /></a><br /><br /><br />ჰოდა, არცერთ ბლოგერს არ უნდა, მივიდეს ახლა მანდ და ხელი დამიქნიოს?<br /><a href="http://smiles.33b.ru/smile.140893.html" target="_blank"><img src="http://s17.rimg.info/52b4a1e395ac46b36594a8ed76e08af8.gif" border="0" /></a><br /><br /><br />რა საყუარელი გამხნევება იქნებოდა...<br />ჭეშმარიტად ბლოგერული საქციელი...<br />ჯანდაბას, არაბლოგერებიც მოვიდნენ... მაგრამ მაგის ნაკლები შანსია, ამ პოსტს მარტო ბლოგერები ნახავენ ... :(<br />:user:<br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://smiles.33b.ru/smile.132242.html" target="_blank"><img src="http://s17.rimg.info/f8aef12ef55750683301f05735ac27d9.gif" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br />ეჰ, ოცნებას ადამიანი არ მოუკლავსო, თუ როგორაა ეგა?... <br /><br /><br /><br /><br />პ.ს. ვიცი, რომ ვჭედავ :D ნუ დაკონკრეტდებით :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-5958762941387568208?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-28710961647791651712009-10-11T11:53:00.013+02:002009-10-11T12:46:53.261+02:00გამოცდების გადამკიდე ვეღარ ვკითხულობ იმდენს, რამდენიც მინდა. ბიბლიოთეკის საშვსაც ვადა აქვს გასული... ახლა 2 კვირაში მოვრჩები გამოცდებს და მექნება ცოთა მეტი დრო, იმედია. თან რაღაც მსუბუქი მინდა წავიკითხო, თან რომ დავისვენო და განვიტვირთო. <br /><br />გუშინ ჩამოვწერე იმ 5 წიგნის სახელი, რომელთა წაკითხვაც აუცილებლად მინდა წლის დასრულებამდე და ვინაიდან, დღეს დაანონსებული პოსტების დღეა, აქაც ჩამოვთვლი ბარემ.<br />ესე იგი:<br /><br /><ol><br /><li>99 Francs -Frederic Beigbeder <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGtsX6G1KI/AAAAAAAAB_w/o8X7HYlgwn4/s1600-h/99f.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGtsX6G1KI/AAAAAAAAB_w/o8X7HYlgwn4/s400/99f.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391281206782776482" /></a><br /> რატომ? - სხვა 2 წიგნი წავიკითხე ბეგბედერის და მომეწონა. მსუბუქიცაა და თან საყვარლად ცინიკოსობს. ეს წიგნი მისი საფირმო ნიშანია :) </li> <br /><br /><li><span style="font-weight:bold;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/My_Sister%27s_Keeper">My Sister's Keeper-Jodi Picoult</a></span><br /><br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGu5ucKw-I/AAAAAAAAB_4/ilAnBxCdeQc/s1600-h/my_sisters_keeper.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 259px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGu5ucKw-I/AAAAAAAAB_4/ilAnBxCdeQc/s400/my_sisters_keeper.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391282535681147874" /></a><br /><br />რატომ? - We love Drama :D ფილმის ტრეილერის ნახვის მომენტიდან მინდა წიგნის წაკითხვაც. ვიცი, რომ ტირილით მოვკვდები. ისიც ვიცი, რომ ბევრისთვის ბანაულურია მწერალი, რომელიც საცრემლე ჯირკვლებზე გვადგამს ფეხს, მაგრამ მე თუ მინდა? :D თან ლეიკემიის თემაზეა... მომეცით ცოტა ტრაგედია, ცოტა ოჯახური დრამა, ცოტა პირველი სიყვარული და უწი-პუწები და მე ვიქნები თქვენი წიგნის ფანი :D <br />Anyway, შთაბეჭდილებებს აქ დავწერ მერე</li><br /><li> <span style="font-weight:bold;"><blockquote><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/And_the_Hippos_Were_Boiled_in_Their_Tanks">And the Hippos Were Boiled in Their Tanks-Jack Kerouac and William S. Burroughs</a>.</blockquote></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGwKhcv7oI/AAAAAAAACAA/gK_t8yIFtQM/s1600-h/hippos.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 247px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGwKhcv7oI/AAAAAAAACAA/gK_t8yIFtQM/s400/hippos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391283923763326594" /></a> <br /><br />რატომ? - ბიტნიკების ღმერთის და ერთ-ერთი ვიცე-ღმერთის ერთობლივი ნამუშევარი. ამის არ-წაკითხვა შეუძლებელია. ბიტნიკებით ჩემი დაინტერესება აგერ უკვე 1,5 წელს ითვლის :D რა ბევრია, ხომ ? ჰოდა, ოლიმპის მთავარი 12 ღმერთის არ იყოს, მივყვები ნელ-ნელა Beat Generation-ის ლოკალური ღმერთების სიას და გავალ, როცა იქნება, ბოლოში. </li><br /><br /><li><span style="font-weight:bold;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/M._Ibrahim_and_the_Flowers_of_the_Koran"> Mr. Ibrahim and the Flowers of the Koran - Éric-Emmanuel Schmitt</a> </span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGxoj1oQSI/AAAAAAAACAI/LRS9sqnft3s/s1600-h/koran.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 296px; height: 270px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGxoj1oQSI/AAAAAAAACAI/LRS9sqnft3s/s400/koran.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391285539312255266" /></a><br /><br />რატომ? - ეს ადამიანი ძალიან ლამაზად და სევდიანად წერს ძირითადად ანტისემიტიზმის თემაზე. თუმცა, აქამდე მისი მხოლოდ ერთი წიგნი მაქვს წაკითხული. რამდენიმე მისი ნამუშევრის ეკრანიზაცია ვნახე ადრე, მათ შორის, ამ ზემოთხსენებული წიგნისაც და ძალიან მინდა წაკითხვა. ისე, რა უცნაურია: ხანდახან წიგნს მიჰყავხარ ფილმამდე. გვაინტერესებს, როგორი ინტერპრეტაცია მისცა რეჟისორმა იმ ფურცლებს, შენც რომ წაგიკითხავს და ხანდახან, ფილმიდან აგნებ წიგნს... ჰოდა, ამ შემთხვევაშიც ზუსტად ასეა. <br /></li><br /><br /><li> <span style="font-weight:bold;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Desert_Flower">Desert Flower- Waris Dirie</a></span> <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGzP1750qI/AAAAAAAACAQ/DLYypJFUYkA/s1600-h/desert-flower.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 265px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/StGzP1750qI/AAAAAAAACAQ/DLYypJFUYkA/s400/desert-flower.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391287313696936610" /></a><br /><br />რატომ?- წიგნი რამდენჯერმე შემხვდა ფემინიზმის განყოფილებაში. ასე ვეძახი იმ კუთხეს, სადაც ძირითადად, ქალების ცხოვრების, მათი ჩაგვრის, ემანსიპაციის მცდელობის შესახებ დაწერილი წიგნები იყიდება. ძალიან თუ გინდა გაბრაზდე მამრებზე, უნდა წაიკითხო 2 ასეთი წიგნი და აღშფოთების მთელი ცხოვრების დოზის კონსუმირებას მოახერხებ. ეს წიგნი ეხება female genital mutilation-ის თემას. ამ თემაზე ჩემს საკუთარ მოსაზრებას სხვა დაანონსებულ პოსტში ჩამოვაყალიბებ, მაგრამ აქ უბრალოდ, დავწერ, რომ მსგავს რამეებზე თვალის დახუჭვა არ შეიძლება, მითუმეტეს თუ ქალი ხარ. მხოლოდ იმიტომ, რომ შენს ქვეყანაში ასე არ ხდება,არ უნდა იყო გულგრილი. ჩვენს ქვეყანაში სხვა სახის "მდედრთა დაკნინება" ყვავის... ანუ, ამაზე ვრცლად იხილავთ სხვა პოსტში. აქ კი ვიტყვი, რომ ამ წიგნზეც ვიღნავლებ, სავარაუდოდ. :D <br /></li><br /></ol><br /><br /><br /><br />სულ ეს იყო :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-2871096164779165171?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-71954908443206625182009-10-10T01:09:00.005+02:002009-10-10T01:43:09.153+02:00ვაგრძელებ <a href="http://sweet.ge/2009/10/lesson-5/"><span style="font-weight:bold;">დავალებების</span></a> კეთებას. სამწუხაროდ, ცოტა შეუძლოდ ვარ და ენთუზიაზმის გარეშე ვიმუშავე :D <br /><br />ძალიან სპონტანური ვარ. ამიტომ, ვერ ვიტყვი, რომ ყოველდღე განვაახლებ ბლოგს. ვიფიქრე, ვიფიქრე და მივედი შემდეგ იდეამდე: <br /><br />კვირაში ერთხელ, პარასკევს დავდებ შესრულებულ დავალებას და ასევე კვირაში ერთხელ, მხოლოდ კვირაობით დავდებ წინასწარ დაანონსებულ პოსტს. <br /><br />დანარჩენი პოსტები გადანაწილდება კვირის სხვა დღეებზე... :D<br /><br /><iframe src="http://www.google.com/calendar/embed?height=400&amp;wkst=2&amp;bgcolor=%23FFFFFF&amp;src=c58k3njdj93isjtogd59fnqp6k%40group.calendar.google.com&amp;color=%230D7813&amp;ctz=Europe%2FBerlin" style=" border-width:0 " width="500" height="400" frameborder="0" scrolling="no"></iframe><br /><br /><br /><br />sorry, კარგად არ ჩანს :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-7195490844320662518?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-36486802072441016722009-10-05T22:34:00.004+02:002009-10-05T22:42:52.087+02:00ხუთშაბათს მეგონა, რომ მარტო და მთლიანად ჩემი გულისთვის ხდებოდა რაღაც...<br /><br />პარასკევს დავეჭვდი ერთადერთობაში და მივედი დასკვნამდე, რომ არა მხოლოდ ჩემს გამო იყო ძალისხმევა დახარჯული...<br /><br /><br />შაბათ-კვირას კი დავრწმუნდი, რომ მე, საერთოდ, არაფერ შუაში ვარ. ჩემს გამო არც ხდებოდა, არც ხდება და არც მოხდება :D აი, საერთოდ, 1%-იც კი არ ურევია იმ რაღაცაში საჩემოდ :D უბრალოდ, მე თუ საკმარისად სულელი აღმოვჩნდებოდი, ასე ჩავთვლიდი... 1 დღით ვიყავი სულელი :D მაგრამ 1 დღით ვინ არ ყოფილა?! :D<br /><br /><br />და დღე იყო, უფრო გრძელი, ვიდრე ყველაზე ხანგრძლივი და რეალისტური შემოლაწუნება...<br />რამეთუ დღეს დავრწმუნდი, რომ ეს კონკრეტული შემთხვევა, თურმე ზოგადად უნდა განვავრცო :D<br /><br /><br /><br />ანუ, მორალი ამ ამბიდან: ურწმუნო თომა უნდა იყო! სანამ EXPLIZIT არ იქნება მითითება რაღაცის შენს გამო არსებობასთან დაკავშირებით, მანამ არც დაუშვა, არც გაიფიქრო, რომ შენ გიგულისხმეს :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-3648680207244101672?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-34008858934224170172009-10-03T14:55:00.003+02:002009-10-03T15:05:56.503+02:00ნუთუ?<br /><br />საერთოდ, აი, საერთოდ არ ვარ ასეთი ტიპი :(<br />არადა, ხანდახან საჭირო კია. <br /><br />და არ მესმის ადამიანების, რომლებსაც შეუძლიათ თავს გადააბიჯონ რაღაც პარშივი მიზნის გამო, რომელიც შეიძლება მერე სულაც აღარ ეგემრიელოთ...<br /><br />საერთოდ, "შეეჯიბრე" ტიპიც არ ვარ. უბრალო მაგალითი ავიღოთ: მას შემდეგ რაც <a href="http://sweet.ge">sweet</a>-იმ დავალებებზე ქულები შემოიღო, კომენტარი აღარ გამიკეთებია :D რაღაც არ მინდა, ჩემს კომენტარს "ქულის გამო დაწერილი"-ს სუნი ასდიოდეს. ნუ, შემედავებიან, ვიცი და იტყვიან, რომ არ წერენ კომენტებს მაგის გამო, რომ ეს feedback-ია. მანამდეც feedback არ იყო? :D<br /><br />არაფერი საწინააღმდეგო... ჩემი გადასაწყვეტიც არაა. უბრალოდ, მე მძაბავს ეგეთი რაღაცეები ძალიან. ჩემთვის რაღაცის კეთება მირჩევნია :D ალბათ, უმრავლესობისთვის ეს სტიმულიც კია. როგორც კი შეჯიბრების სახე მიეცემა რამეს, მაშინვე აქტიურდებიან... რიავიც, მე უფრო იმიტომ ვაკეთებ, რომ მაინტერესებს... :არდამინდოთშემდეგითსმაილი: :D<br /><br /><br /><br />ჰოდა, იმ დღეს ლაშის ჰქონდა ასეთი სტატუსი: მიზანი ამართლებს საშუალებასო და .... ნუთუ? <br />რიავიც.... ჩესნად მიღწეული მიზნები მიყვარს მე... აი, ისეთი, ბოლომდე რომ დაიმსახურე და არცერთი გამოყენებული საშუალების არ გრცხვენია დღის ბოლოს :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-3400885893422417017?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-38326742706190247942009-10-03T00:15:00.004+02:002009-10-03T01:11:18.854+02:00<a href="http://sweet.ge">sweet</a>-ის დავალებების შესრულებას ვაგრძელებ. <a href="http://sweet.ge/2009/09/lesson-4/">ამ კვირის დავალებამ</a> საგონებელში ჩამაგდო.<br />ვიჯექი ამდენი დღე და ვუყურებდი მონუსხულივით ჩემს წინა პოსტებს. ჰოდა, მე მაპატიეთ, მაგრამ სულ 4 პოსტის იდეა მომივიდა. რომ ჩამოვთვლი ჩემი ბოლო 5 პოსტის სათაურს, ეს არავის გაუკვირდება, ვგონებ. <br /><br />1. <span style="font-weight:bold;">All the prisoners are to be released...</span><br /> სავარაუდო პოსტი: <span style="font-style:italic;">სამხედრო ვალდებულება, ოღონდ არა ჩემი შვილისთვის.</span><br /><br />2. <span style="font-weight:bold;">Shit... Shit... Fuck... Fuck </span><br /> აი, ამაზე რა დავპოსტო. ვფიქრობ და ვერ მომიფიქრებია :D ჰოდა, დავტოვებ ასე, თორემ აქ რომ ყველა ის უწმაწური სიტყვა ჩამოვთვალო, რომელიც ვიცი... ოოო... ვერ იქნება ეგ კარგი ამბავი :D<br /><br />3. <span style="font-weight:bold;">პიზდეც, გავინტელექტუალდი </span><br /> ამასაც უსიტყვოდ გადავაბიჯოთ :D<br /><br />4. <span style="font-weight:bold;">პატარა ბედნიერებები</span><br /> სავარაუდო პოსტი: <span style="font-style:italic;">სიურპრიზი-ყოველთვის სასიამოვნო... თუ?</span><br /><br />5. <span style="font-weight:bold;">ლიტერატურული ანკეტა</span><br /> სავარაუდო პოსტები:<br /> <ul> <li> <span style="font-style:italic;">მკითხველები და გადამკითხველები.</span></li><br /> <li> <span style="font-style:italic;">5 books I want to read this year.</span> </li><br /></ul><br /><br />დავასკვენი, რომ აბსოლუტურად სპონტანური ბლოგერი ვარ. რაც თავში მომდის, იმაზე ვწერ და იქვე ვხურავ თემას :D განვრცობის შანსს ვკლავ, ანუ :D<br /><br />აი ემ სორრი :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-3832674270619024794?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-48863890630029844412009-10-01T01:42:00.005+02:002009-10-01T01:52:28.514+02:00ფორუმზე იყო ეს თემა გახსნილი.რამდენიმე კითხვა საერთოდ რა შუაშია, ვერ მიხვდები, მაგრამ na ja... <br /><br />მეორე ვარიანტიც იყო, იმას ვერ ვპოულობ. პირდაპირ გადმოვაკოპირებ, პოსტის შემდეგ რამდენიმე ნიუანსი შეიცვალა, მაგრამ იყოს მაინც, ორიგინალი.<br />:)<br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">1. რამდენ ხანს ანდომებთ 1 წიგნის წაკითხვას საშუალოდ</span><br /><br />გააჩნია... ისე, უდროობის გამო დიდხანს მიწევს კითხვა...<br /><br /><span style="font-style:italic;">2. რამდენი წიგნი მოგეძევებათ თქვენს ბიბლიოთეკაში<br /></span><br />თბილისში დედაჩემი მჩუქნის ბევრს და აქ ჩემი კუთვნილი ფულით შეძენილი/ ნაჩუქარი მაქვს (მოიცა, დავთვალო :D 82)<br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">3. რა ენაზე კითხვას ანიჭებთ უპირატესობას</span><br /><br />ბოლო 5 წლის მანძილზე ძირითადად გერმანულად მიწევს კითხვა. ისე, ქართულს და გერმანულს, ალბათ.<br />გააჩნია, რუსული ნაწარმოები ორიგინალში მირჩევნია...<br /><br /><span style="font-style:italic;">4. რა განცდა გეუფლებათ წიგნის კითხვას რომ ამთავრებთ</span><br /><br />წიგნს გააჩნია. ხშირ შემთხვევაში რაღაც ისეთი, აი, დამშვიდობების სცენისას რომ გვაქვს...<br /><br /><span style="font-style:italic;"><br />5. გძინავთ თუ არა წიგნთან ერთად</span><br />თავთან ყოველთვის დევს ერთი წიგნი :D<br /><br /><span style="font-style:italic;">6. კოცნით თუ არა წიგნს თუ მოგეწონათ</span><br />ჰმმ... არა...<br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">7. რისი მიღება გსურთ წიგნიდან, პრაქტიკული ცოდნის თუ რამე უფრო ,,მაღალის”</span><br />- გააჩნია რას ვკითხულობ<br /><br /><span style="font-style:italic;">8. კითხვის დამთავრებისას რა მდგომარეობაში ტოვებთ წიგნს, ბოლომდე ნახმარს უხმარს თუ საშუალოს</span><br />- თითქმის უხმარს.<br /><br /><span style="font-style:italic;">9. წიგნების დამხევს და დამწველს, მიუსჯიდით თუ არა სარზე გასმას</span><br />- კი... და იმათაც, ჩასანიშნად გვერდს რომ კეცავენ :(<br /><br /><span style="font-style:italic;">10. გიყვართ თუ არა წიგნიდან შეძენი ცოდნის ცხოვრებაში გამოყენება და ვიზავის ჩაჭრა</span><br />- ჰმმ... ქვეცნობიერად ალბათ ვატარებ მიღებულ ცოდნას ცხოვრებაში. იმედი მაქვს :D<br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">11. როგორ ფიქრობთ, ლიტერატურა დრომ უნდა შეაფასოს თუ ადამიანებმა</span><br />- ადამიანმა...<br /><br /><span style="font-style:italic;">12. კითხულობთ თუ არა ტრანსპორტში</span><br />-კი. ამ ბოლო დროს ძირითადად ტრანსპორტში :(<br /><br /><span style="font-style:italic;">13. მოგიპარავთ წიგნი?</span><br />- ბავშვობაში და მთელი ბავშვობა დამიმახინჯა მაგ დანაშაულის გრძნობამ... ზოგადად, სახლშიც კი არ ვიღებ დაუკითხავად რამეს...<br /><br /><span style="font-style:italic;">14. სტუმრად ყოფნისას პირველად ეცემით თუ არა მასპინძლის ბიბლიოთეკას?</span><br />- კიი და შემდეგ ყვავილებს, თუ აქვს მასპინძელს<br /><br /><span style="font-style:italic;">15. დათვლილი გაქვთ რამდენი წიგნი წაგიკითხავთ?</span><br />- ვიწერ ხოლმე :უსერ: , მაგრამ ყველა არ მაქვს შემონახული...<br /><br /><span style="font-style:italic;">16. კითხულობთ ჭამის დროს?</span><br />- კი, მაგრამ უფრო ხილის ჭამისას... ანუ, გამოდის, რომ ვჭამ კითხვისას.<br /><br /><span style="font-style:italic;">17. ჩაგვარდნიათ წიგნში ტუალეტში?</span><br />არა :D<br /><br /><span style="font-style:italic;">18. წიგნს რომ ვერ იგებ, გრძნობ თუ არა თავს დებილად?</span><br />- ხანდახან.<br /><br /><span style="font-style:italic;">19. უყვები შვილებს, შეყვარებულს ასე შემდეგ ზღაპრებს, ლექსებს და ასე შემდეგ?</span><br />- ლექსებს თითქმის არასდროს, არ ვიცი მხატვრულად კითხვა. ზღაპრებს და მოთხრობებს კი...<br /><br /><span style="font-style:italic;">20. რამდენი წიგნს აწევ?</span><br />-რიავიც<br /><br /><span style="font-style:italic;">21. რამდენ წიგნს კითხულობთ ერთად?</span><br />- ჰმმ.. არ მიყვარს ერთდროულად რამდენიმე წიგნის კითხვა. მაგრამ ასეთი შემთხვევებიც მქონია. მაქსიმუმ 3.<br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">22. გძულთ თუ არა სხვა მკითხველები?</span><br />- არა<br /><br /><span style="font-style:italic;">23. რამდენ ხანს ატარებ ეროვნულ ბიბლიოთეკაში ლიტკაფეში ან მსგავს ადგილებში?</span><br />- ჰმმ...<br /><br /><span style="font-style:italic;">24. მსუქანი ხარ გამხარი თუ სექსუალური?</span><br />- სადღაც შუაში, მგონი :D(ან მე მინდა ასე )<br /><br /><span style="font-style:italic;">25. ამ კითხვებს რომ(თუ) კითხულობდი თან წიგნსაც კითხულობდი?</span><br />- არა<br /><br /><span style="font-style:italic;">26. საყვარელი ნაწარმოებები და მწერლები</span><br />- უFF<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-4886389063002984441?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-63683354506299416502009-09-28T02:06:00.004+02:002009-09-28T02:42:53.424+02:00რომელი ჯობს: ერთხელ თავს დატეხილი დიდი ბედნიერება, რომელიც <br />ან გაგყვება ბოლომდე და ან არა და მერე მაგ ტკბილი მოგონებით ცხოვრება, თუ პატარ-პატარა ბედნიერებები, დღეს რომ გილამაზებენ?<br /><br /><br />ჩემთვის მეორე, ოდნოზნაჩნო :) <br />დღეს ერთბაშად სამი დამატყდა თავს, ამათგან 2 სმს-ის სახით და ერთიც მაილით. ანუ, ნურავინ იტყვის ნეტი და თანამედროვე ტექნოლოგიები რა საჭიროაო. :D<br /><br />დილით სმს-ის ზარმა გამაღვიძა. დოლორესი მწერდა, ნათლია ხდები და ხომ არ გადაიფიქრეო? :D<br />გაღიმებულს ჩამეძინა ისევ, რადგან მთელი ღამე რაღაც საშინელებებს ვმეცადინეობდი და დილის 6ზე დავწექი. მმმ... უგემრიელესი ნათლული მყავს. პრინციპში, საქართველოს ინტერნეტ-სივრცე კარგად იცნობს დუდუს, არ დამჭირდება დაკონკრეტება. ფაქტიურად online-გაჩნდა :D <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/Sr__cMdsc5I/AAAAAAAAB1c/rXjyNZlK_tQ/s1600-h/DSC_0597.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 268px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_sq4TpIDyrC4/Sr__cMdsc5I/AAAAAAAAB1c/rXjyNZlK_tQ/s400/DSC_0597.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386304539205596050" /></a><br /><br />ვგიჟდები ამ ფოტოზე. გემრიელი ეგა. :*<br /><br /><br />მერე ნუ მეცადინეობის და პარალელურად ფილმების ყურების რეჟიმში ვიყავი. დავაფიქსირე, რომ გამოცდის წინა დღეებში სასტიკად უუნარო ვხდები. :S სულ ვიღაცა უნდა მედგას თავთან და მამხნევებდეს. ვერ ვკონცენტრირდები და მეტ დროს ნერვიულობას ვუთმობ. <br /><br /><br />საღამომდე მივჩანჩალდი, როგორც იქნა და სრულიად უიმედობის ჟამს მესმის ისევ სმს-ის ზარის ხმა. ჩემი ერთი მეგობრის სპონტანური, სიყვარულით და მონატრებით სავსე სმს იყო თბილისიდან. რაღაცნაირად გავთბი ეგრევე და ისე საშინლად მომინდა იქ ვყოფილიყავი და მაააგრად, მაააგრად ჩავხუტებოდი (ჩახუტებების და უწი-პუწების ფანი ვარ :D)<br /><br /><br />ომახიანად დავჯექი და გავაგრძელე რაღაც თემების გარჩევა. თუმცა ეს შენი ომახი განმიქარწყლდა სულ მალე და პანიკამ ამიტაცა :D ნეტში ამ დროს სულ 2 ადამინი შეიძლებოდა ყოფილიყო, ვისაც მივწერდი. ნანიკოს უკვე ეძინებოდა და არ დავურეკე. შესაბამისად, Sb რჩებოდა მხოლოდ, მაგრამ ვინაიდან, მაინც ძალიან გვიანია ახლა საქართველოში, აღარ შევედი მესინჯერში და სადღაც ხუთ წუთში მომდის მისი მაილი :D აი, რომ ვამბობ, რაღაც არსებობსთქო, არ გჯერათ და ჰა... ჩემი გაგზავნილი ენერგიები კოსმოსში, თუ რაც გინდათ, ის დაარქვით. :D <br /><br /><br />ვიღაცისთვის შეიძლება ეს ამბები საერთოდ არ შედის ბედნიერებების ცხრილში, მაგრამ ყველაზე მეტი, რაც შეიძლება მოსთხოვო ადამიანს, ამ შემთხვევაში მეგობარს, არის ყურადღება და შენს გვერდით ყოფნა და თუკი ასეთები არსებობენ, იმჰო, ბედნიერი უნდა იყო :) <br /><br /><br />სამივე იმ მომენტში, როცა მათგან სმს/მაილი მივიღე საააშინლად მიყვარდა :D აი, ისეც მიყვარს, რა თქმა უნდა, მაგრამ მაგ დროს კონცენტრირებულად მიყვარდა :D<br /> <br />Thank you, guys :* <br /><br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XLd2CR_g6qQ&hl=de&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/XLd2CR_g6qQ&hl=de&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /><br />გამამხნევებელთა სიაში მეხუთე: ირაკლი ჩარკვიანი. მეოთხე ნინო ქათამაძე იყო, მაგრამ ის სიმღერა(თოლიები) ვერ ვიპოვნე ნეტში :)<br /><br /><br /><br />წავედი ახლა, გავაგრძელე... :S<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-6368335450629941650?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-41489533254271066822009-09-27T04:04:00.004+02:002009-09-27T04:29:35.997+02:00:D<br /><br />თავზე მათენდება თითქმის. უცებ გაგას ლექსები გამახსენდა. პირველი კრებული არ მაქვს და <a href="http://forum.ge/?showtopic=33644493&hl="><span style="font-weight:bold;">ფორუმზე მის თემას მივაშურე</span></a>. უკვე მეასედ ვაღიარე რომ "არა, მეგობარო" ჩემი ფავორიტია და გავაგრძელე კითხვა.<br /><br />უცებ წავაწყდი ჩემს ძველისძველ პოსტს, რომელიც ორიგინალში უნდა გადმოვიტანო, თორემ ისე ეფექტს კარგავს :D<br /><br /><blockquote>"ძალიან დიდი მადლობა ყველას, ვინც ეს ლექსები დადო.<br />პირველად წავიკითხე და მართლა ძალიან ლამაზი და რაღაცნაირად თბილი იყო ყველაფერი...<br />იმედგაცრუებაც ბევრი იყო ჩემთვის მანდ და ცრემლიც...<br />და ცხოვრება იყო, რაც მთავარია...<br /><br />ნუ, ყველა ისე ხედავს, როგორც შეუძლია... "</blockquote><br /><br /><br />looool<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">სად შემიძლია, იმჰო :D</span><br /><br />ნეტა, რატომ არავინ შემომცხო, რას ბოდავ, დეიდაო? :D<br /><br /><br /><br /><br /><br />ბონუსად, ლექსი :)<br /><br />არა მეგობარო<br />(გიო იოსელიანის ხსოვნას)<br /><br />არა, მეგობარო, აქ უარესია,<br />აქ გაიფანტება იმედი, ნიჭი.<br />აქ ქრება ოცნება, ოცნება - მესია,<br />ღვინით და თუთუნით სიმშვიდეს ვიმკით.<br /><br />არა, მეგობარო, არა ღირს ცხოვრება,<br />არა ღირს ცხოვრება, რომც იყო ქრისტე,<br />არა ღირს ნუგეში თუ ყულფის მორგება,<br />არა ღირს!.. არა ღირს!.. რა გითხრა კიდევ.<br /><br />არა, მეგობარო, არა ღირს ღიმილი,<br />მე ვიცი, ღიმილსაც დაახრჩობს ბოღმა,<br />არა ღირს, იცხოვრო ღმერთივით, ვირივით,<br />არა ღირს, იცხოვრო ფხიზელმა, ლოთმა.<br /><br />არა, მეგობარო, არა ღირს სიმშვიდე,<br />არა ღირს იყვირო, გაჩუმდე მორცხვად,<br />არა ღირს სიყვარულს, სიხარულს იმკიდე,<br />ტალახში გასვრიან სიწრფელეს როცა.<br /><br />არსებობს წამება, წამების სიჩქარით<br />შენს ხსოვნას ვაჩუქე ერთ-ერთი წამი,<br />ტკივილით, უაზროდ რაღაცა გითხარი<br />უშენო, თოვლიან, ყინვიან ღამით.<br /><br />არა, მეგობარო, აქ აღარ დაბრუნდე,<br />აქ გაგეფანტება ოცნების ნიჭი,<br />ონება დაალპეს, წაბილწეს, გაქურდეს,<br />ცრემლსაც კი დაკარგავ ლამაზი ბიჭი.<br /><br />გაგა ნახუცრიშვილი<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-4148953325427106682?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-69641157602464435912009-09-26T14:44:00.003+02:002009-09-26T15:00:58.695+02:00წინასიტყვაობა: ვისაც ყელში ამოუვიდა ჩემი გამოცდების თემა, ოქტომბრის ბოლომდე ნუ შემოვა. :D sorry, მაგრამ ჩემს ცხოვრებაში უმნიშვნელოვანესი 2 თვე მაქვს და რამეთუ ეს ბლოგიც პირადია, აქაც აისახება. მამენტ, crush-ებზე წუწუნს არ ჯობია? :D აქვე გამახსენდა და სანამ მთავარ თემაზე გადავალ, ბარემ დავწერ: ვინმე ხომ არ შემეყვარებინა? ჰა? და მერე მეწუწუნა... :boli:<br /><br /><br /><br />ბრრრრ...<br /><br />ჩემი თავი რომ დავიჭირო და კარგად ვცემო, ხომ არ იქნება ვინმე წინააღმდეგი?<br />ძალიან ცუდად დავგეგმე მეცადინეობის დრო საგნებისთვის. ეს საგანი, რომელიც 29-ში მაქვს, მივაფუჩეჩე, პრაქტიკულებს კარგად ვაკეთებდი თავის დროზე და ვიფიქრე,არ გამიჭირდება-მეთქი. <br />ლოლ, ნეტა რითი ვფიქრობდი? :mad:<br /><br />ძააალიან დიდი მასალაა და ძალიანი სასტიკი და საიდან დავიწყო, ისიც არ ვიცი. დავმჯდარიყავი პატიოსნად და სექტემბერში სხვა საგნებს რომ წინასწარ ვარჩევდი, ესეც მიმეყოლებინა. brrr...<br /><br />თან კათედრის გამგესთან მაქვს გამოცდა და თუ ამახვევინა საერთოდ, მერე მიტირეთ ბოხი ხმით (c)Doloress<br /><br />ვაიმე, ვაიმე :D<br />ახლა ავდგები და უბრალოდ დავიზეპირებ რაღაცეებს :D მე რომ რამეს დავიზეპირებ :D<br /><br /><br />მაგრამ, სანამ სამშაბათი მოვა, კიდევ მაქვს დრო :vik: <br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Faf1ch7Q9XE&hl=de&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Faf1ch7Q9XE&hl=de&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />Yeap, I will :D<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Nvej-wEI3NI&hl=de&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Nvej-wEI3NI&hl=de&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />პ.ს. Youtube-ს წყევლა და შეჩვენება, ამ ვიდეოებსაც თუ დაუბლოკავს ჩამატების ფუნქციას!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-6964115760246443591?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-85724953699732719422009-09-24T22:27:00.003+02:002009-09-25T03:03:19.403+02:00ეს არის დედოფალ ელისაბედის ფრაზა ფილმიდან: <a href="http://www.elizabeththegoldenage.net/"><span style="font-weight:bold;">"Elizabeth: The Golden Age"</span></a><br />ისტორია არაა ჩემი ძლიერი მხარე, მაგრამ მართლაც იბრძოლებდნენ პატიმრები, ალბათ.<br /><br />08.08.08... რომ ეთქვა პრეზიდენტს, ყველა ქართველი პატიმარი გამოუშვით ციხიდან, იბრძოლონ საკუთარი ქვეყნისთვისო, არ გაინტერესებთ, რამდენი პროცენტი აიღებდა ხელში იარაღს? <br /><br /><br />მე ვიცი: ძალიან ცოტა. <br />უმეტესობა იტყოდა: "ჩდშც, კაი ბიჭი ხელში იარაღს არ აიღებს, მაგრამ რუსეთის კარგის და კეთილის გინებაში ვუერთდები ძმებს პადიეზდთან"...<br />კიდევ ბევრი იტყოდა: "ამ მთავრობის გამო ვიომო, ტოო? მეტი დარდი არ მაქვს"<br />კიდევ ისეთებიც გამოინახებოდნენ, ომისას ცხინვალის ბინებიდან გამოტანილ, გაძარცვულ ნივთებს სახლში რომ დაიდგამდნენ და ცხოვრებას აიწყობდნენ რა... არ თქვათ, ეგრე არ იყოო, მაგალითად აფხაზეთის ომს მოვიყვან და ის ისტორიები Just, ტელევიზიით არ მომისმენია :)<br /><br />ისეთებიც იქნებოდნენ, ვინც წავიდოდა და იომებდა და ისეთებიც, ვინც იდეოლოგიის, პაციფისტობის გამო იარაღს ხელში არ აიღებდა, მაგრამ სხვა ხერხით ეცდებოდა დახმარებას(დაჭრილების დახმარება და ა.შ.)<br /><br /><br />კი, ასეთებიც იქნებოდნენ უეჭველად, მაგრამ უმეტესობა მაინც "ჩდშც, არ ვიომებ" იქნებოდა...<br /><br />და მე როგორც ქალი, ვსვამ აქ მწარე კითხვას: ამათ იმედზე ვართ??? <br /><br />სულ მინდა ასეთ ადამიანებს დავუსვა კითხვა ვაჟკაცობაზე. ანუ, რა არის მათთვის ეს ყბადაღებული ვაჟკაცობა და უფრო ყბადაღებული ქართველობა? <br /><br />მე ასე ვიცოდი, რომ ქართველი კაცის ვაჟკაცობა იარაღის აღებაში, ომში წასვლაში და თვითშეგნების შესაბამისად ან ქვეყნის, ან საკუთარი ოჯახის, ან საკუთარი თვითშეფასების დაცვაში გამოიხატებოდა. ყველაზე დიდი სირცხვილი ომში არ წასვლა/გამოპარვა იყო და ცოტა შეუსაბამობაში არ მოვდივართ ვაჟკაცობის ახალ გაგებასთან?<br /><br /><br />მედალს კიდევ ყოველთვის ორი მხარე აქვსო და მეორე მხარე დიდი კდემამოსილი და ზნეობრივ მწვერვალებზე მდგომი ქართველი ქალის ასევე ყბადაღებული ფენომენია... ოღონდ ისეთის, შვილს/ქმარს/ძმას ცნობას რომ "გაუჩალიჩებს", რომ ვთქვათ, ჯარში არ წაიყვანონ მოტივით: "დედა მოგიკვდეს, იმ ცუდ მატრასზე როგორ უნდა დაიძინო?" ღირს კი ამათთვის ომი?<br /><br />ცუდად ვფიქრობ, ხო? :user:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-8572495369973271942?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-85811199510608031002009-09-22T19:57:00.005+02:002009-09-22T20:34:41.491+02:00<ul><br /><li>ჩემო ლექტორო, რა მოხდება, რომ ხვალ მონიტორები, სემაფორები და flip-flop-ები არ გაგახსენდეს? ჯანდაბას, თეორიულად გაგახსენდეს, მაგრამ ჯავა პროგი არ მომთხოვო, რააა...<br />:user:<br />FUCK, იმხელა მასალაა, რომ სანამ ბოლოში გავდივარ, თავი მავიწყდება :D<br /></li><br /><br /><li> YOUTUBE SUCKS! :mad: რამდენი ვიდეოც ჩავამატე ბლოგზე, იმდენზე საავტორო უფლებები გაახსენდათ 2 კვირაში. მოაშორონ საერთოდ ეს ჩამატების ფუნქცია მაშინ.<br /></li><br /><br /><li> თავი უნდა დავანებო ადამიანებში იმის ძებნას, რაც მათში არ მოიპოვება :D რით ვერ დავრწმუნდი იმაში, რომ არაბუნებრივი სიტუაციები მკლავს?! :D </li><br /><br /><li> ზემო პუნქტი ჩემს საკუთარ თავთან მიმართებაში რომ შემოვატრიალო: სად წავიღე ის "მე", რომელიც Just, ისეთი იყო, როგორიც იყო, ფილოსოფიით: "არავის არ ვერგებით და არ ვცდილობთ არავის მორგებას... if (perfect match) then {super;} else {skip;} ?" ჰო, ფილოსოფია იყო პოლიმორფული :D ყველანაირ მოდელზე მიდიოდა, დაწყებული ნათესავებით, გაგრძელებული მეგობრებით და დამთავრებული ინტერესის სფეროში მოხვედრილი მამრებით. :D<br /><br /><li> მაგრამ მაინც კარგია, რომ რაციონალური ვარ, როცა მჭირდება და ისიც, რომ სიტუაციების კონტროლი ვისწავლე: იქ, სადაც რაიმე ზებუნებრივი ძალები, ტიპა ზევსი, ბუდა და Co. არ ერევიან, გადაწყვეტილებებს მე ვიღებ. </li><br /><br /><li> არ მგონია ასაკს მოჰქონდეს, მაგრამ ყველაზე დიდი პოზიტივი ამ წუთას ჩემთვის ისაა, რომ როგორც წესი, ძალიან ზუსტად ვიცი, რა მინდა და რა არა; რომელი სურვილია უტოპიური და რომლისთვის ღირს ბრძოლა. პრინციპში, საკმაოდ ადრე გამივითარდა ეს გრძნობა და სულ მიკვირს ადამიანების, რომლებმაც არ იციან, რა უნდათ და რატომ უნდათ... </li><br /><br /><li> კიდევ, სუფთა ქართული თვისება მაქვს: რამდენადაც ისტორიიდან მახსოვს, ჩვენ რაღაც დიადი დამპყრობლური მიზნები არასოდეს გვქონია. ფაქტიურად ყველა ომი თავდაცვის ან წართმეულის დაბრუნების მიზნით გადაგვხდა. შეიძლება იმიტომაც, რომ სხვა რამის ტრაკი არასდროს გვქონდა.. რიავიც... ჰოდა, გენებით გადმომეცა, ეტყობა: only fighting for what's mine... :D ცოოტათი ლუზერი ერი ვართ :D </li> <br /><br /><li> და ხო, ისა, მაღიარეთ: ჩემში მდედრული სოლიდარობა ყვავის :bis: :bis: </li><br /></ul><br /><br />:D<br /><br />წავედი, გავაგრძელე მეცადინეობა, თუ რაც ჰქვია :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2040489989671116460-8581119951060803100?l=chaochaotic.blogspot.com'/></div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com5